Syjoniści finansowali obu: Hitlera i Churchilla

Syjoniści finansowali obu: Hitlera i Churchilla

Dr Henry Makow 29.12.2011, tłumaczenie Ola Gordon
Większość naszych przywódców politycznych sponsorują iluminaccy Żydzi z syndykatu bankowego. Ich pionki i profesorowie malują usta tym świniom.
Kiedy Winston Churchill odwiedził Niemcy w 1932 roku, Putzi Hanfstaengl próbował zorganizować mu spotkanie z Hitlerem. Ponoć Hitler odmówił. Nie wypadało, żeby dwóch syjonistycznych aktorów, przyszłych “wrogów”, widziano razem na próbie generalnej przed premierą widowiska.
Zarówno Hitler, jak i Churchill, byli pionkami syjonistycznych bankierów. Jak mówi historyk Thomas J O’Keefe, w swoich dziennikach Churchill napisał, że były kanclerz niemiecki (1930-1932), Heinrich Brüning, ujawnił nazwiska sponsorów Hitlera w liście z 1937 roku:
“Nie chciałem, i do tej pory nie chcę, ze zrozumiałych powodów, ujawnić tego, że od października 1928 roku, dwoma najbardziej regularnymi sponsorami partii nazistowskiej, byli dyrektorzy dwu największych berlińskich banków, obaj wyznawcy żydowskiej wiary, przy czym jeden z nich był przywódcą syjonizmu w Niemczech”.
Churchilla sponsorowała inna filia tego samego syndykatu bankowego iluminackich Żydów. O’Keefe cytuje wykład Davida Irvinga nt. “Grupy Focus”, zorganizowanej przez Bernarda Waleya Cohena, prominentnego żydowskiego bankiera:
Focus finansowany był z funduszu łapówkowego utworzonego przez pewnych najbogatszych przedsiębiorców w Londynie, głównie biznesmenów, zorganizowanych przez Zarząd Deputowanych Żydowskich w Anglii, którego przewodniczącym był niejaki Sir Bernard Waley Cohen [ zdjęcie po lewej]. W dniu 29 lipca 1936 roku, Sir Bernard Waley Cohen zorganizował w swoim mieszkaniu prywatną kolację.  Jest o tym w pamiętnikach Waleya Cohena.
… W dniu 29 lipca 1936 roku, Sir Bernard Waley Cohen założył fundusz łapówkowy z kapitałem £50.000 o nazwie Focus, grupę nacisku Churchilla [inaczej?]. Żeby przeliczyć to na dzisiejszą wartość, to £50.000 z roku 1936 należy pomnożyć przez co najmniej dziesięć. Albo inaczej, pomnożyć przez 30 czy 40, żeby dostać tę kwotę w amerykańskich dolarach. Tak więc, £50.000 x 40 daje około $2 mln, tę kwotę Bernard Waley Cohen przekazał tej tajnej grupie nacisku Churchilla w lipcu 1936 roku. Celem tego było, żeby zmusić Churchilla by tańczył do melodii pt. wojna z Niemcami. Zacznijmy ostrzegać świat przed nazistowskimi Niemcami. Oczywiście, Churchill, jeden z naszych najlepszych krasomówców, wspaniały pisarz, zrobił dokładnie to, czego od niego wymagano.
Przez dwa lata, Focus walczył dalej, faktycznie aż do 1939 roku. Udało mi się znaleźć tajne dokumenty na temat Focus, Znam nazwiska wszystkich jej członków. Znam wszystkie ich tajemnice. Wiem ile pieniędzy dostawali, nie tylko od Focus, ale i od innych rządów. Używam słowa “inne rządy” umyślnie, ponieważ jednym z moich źródeł informacji do mojej biografii Churchilla, są w rzeczywistości, Chaim Weizmann Papers [Dokumenty Chaima Weizmanna] znajdujące się w państwie Izrael”.
Następnie Irving ujawnił dalsze szczegóły finansowania Churchilla przez Czechów, jak również fakty na temat ratunku finansowego dla Churchilla przez Sir Henryego Strakosha, bogatego bankiera austro-węgierskiego [po lewej], który, według Irvinga, pojawił się “z wyłożonej drewnem, wielkiej, czysto międzynarodowej instytucji finansowej w londyńskim City”. Kiedy Churchill zbankrutował w ciągu jednej doby, i załamała się amerykańska giełda w latach 1937-1938, to Strakosch odegrał instrumentalną rolę w zorganizowaniu banków centralnych w Południowej Afryce i w Indiach, które wykupiły długi Churchilla. Kiedy Strakosch zmarł w roku 1943, szczegóły jego testamentu, opublikowane w londyńskim Timesie, zawierały spadek w wysokości £20.000 dla ówczesnego premiera, likwidujący całą kwotę długu.
Irving zajmował się działalnością Churchilla jako przywódcy w czasie wojny, najpierw jako pierwszego dowódcy brytyjskiej admiralicji, a następnie jako premiera. Brytyjski historyk wspomniał o jego “wielkiej porażce militarnej w Norwegii, którą sam zaprojektował i dowodził”, oraz o podejrzeniach kpt Ralpha Edwardsa, który był wtedy wśród personelu Churchilla, że Churchill celowo spowodował to fiasko, żeby wyeliminować Neville’a Chamberlaina i zastąpić go w roli premiera, co w końcu osiągnął”.
Drugą wojnę światową zorganizowano po to, żeby zrealizować długoterminowy cel żydowskich iluminatów, jeden światowy rząd. Na temat Dunkierki Irving powiedział:
“Maj 1940 roku, Dunkierka, największa klęska Churchilla ze wszystkich… Korespondencja między Churchillem i francuskim premierem, Paylem Teynaudem, ujawniła brzydką prawdę, że sam Churchill wydał tajny rozkaz lordowi Gort, brytyjskiemu generałowi, dowódcy brytyjskich sił ekspedycyjnych w Dunkierce, “by wycofał się”, czy, jak ujął to Churchill, “udał się na wybrzeże”. Są to słowa Churchilla. “I nie wolno panu powiedzieć żadnemu ze stacjonujących nieopodal sojuszników, że pan się wycofuje. Francuzi i Belgowie nie wiedzieli o naszym wycofywaniu”.
Oczywiście, Hitler dobrodusznie pozwolił na ucieczkę 330.000 żołnierzy brytyjskich i sojuszniczych. Syjonistyczni choreografowie chcieli, by początkowo zwyciężali naziści, ale nie zadawali ostatniego ciosu.
Wojna musiała trwać długo i drogo kosztować, w pieniądzach i ludziach. Niemcy musiały zostać zupełnie zniszczone, a żydo-komunistyczna Rosja musiała podbić Europę wschodnią. Niesyjonistycznych Żydów należało poświęcić, żeby całkowicie oddali się budowie feudalnego państwa Rotszyldów, znanego jako Izrael.

By piotrbein

https://piotrbein.net/about-me-o-mnie/