Dr Kękuś: Obrońca z urzędu i jego aplikant – adw. Jarosław Piekar i Krzysztof Topolski

Obrońca z urzędu i jego aplikant – adw. Jarosław Piekar i Krzysztof Topolski

Szanowni Państwo,

Od kilku miesięcy informuję Państwa o działaniach wobec mnie funkcjonariuszy publicznych rzekomo demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej /art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej/. Przedstawiam dowody naruszania moich – a wcześniej przez kilka lat także moich wtedy małoletnich dzieci – praw obywatelskich i pozbawiania mnie możności korzystania z nich przez sędziów, prokuratorów, kolejnych rzeczników praw obywatelskich.
Rzecznik praw obywatelskich tzw. demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego (…) prof. dr hab. Andrzej Zoll uczynił mnie przestępcą. Nie dość, że za słowa o nim jako rzeczniku praw obywatelskich, co już czyni Polskę z całą pewnością ewenementem wśród państw cywilizowanego świata, to w dodatku za słowa prawdy – w tym o jego, jako RPO stosunku do małoletniego chorego dziecka, tj. talmudyczna ortodoksja: „Wszystkie nieżydowskie dzieci są zwierzętami /Talmud, Yebamoth 98a/ tudzież „Tylko Żydzi są ludźmi, goje nie są ludźmi, tylko bydłem” /Talmud, Keritot 6b/ – a jakby tego było mało, to w sprzeczności z prawem, którego sam od kilkunastu lat naucza za pośrednictwem kolejnych edycji wydawanego pod jego redakcją naukową Komentarza do kodeksu karnego.
Niedouczony, okrutny Żyd megaloman ortodoks radykalny. Pupil przedstawicieli najwyższych władz RP, w tym byłego premiera, a obecnie przewodniczącego Rady Europejskiej D. Tuska.
Razem z prof. dr. hab. Andrzejem Zollem przestępcą uczyniła mnie jego małżonka oszustka „święta krowa” adw. Wiesława Zoll i ponad tuzin ich osobowościowych i zawodowych – amoralni ignoranci – klonów, sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie.
Jak żałosnymi postaciami by nie byliby wszyscy postaciami znajdują w instytucjach wymiaru sprawiedliwości oraz wśród przedstawicieli innych władz rzeszę sympatyków i sprzymierzeńców.
Do najbardziej zagorzałych należą prokuratorzy z Krakowa – Radosława Ridan, Piotr Kosmaty, Krystyna Kowalczyk, Lidia Jaryczkowska – oraz sędziowie Sądu Rejonowego w Dębicy, SSR Tomasz Kuczma, który wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. skazał mnie za członków w.w. ferajny znieważanie i/lub zniesławianie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. za pośrednictwem Internetu i SSR Beata Stój, która po uchyleniu we wrześniu 2010 r. i styczniu 2012 r. skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z jego winy, tj. z powodu rażącego przez niego naruszenia prawa materialnego i procesowego uznała, że ja jestem niepoczytalny od stycznia 2003 r. i od marca 2011 r. nie ustaje w wysiłkach, żeby mnie umieścić – czym mi notorycznie grozi – w areszcie lub w szpitalu psychiatrycznym.
W załączeniu do niniejszego e-mail’a przesyłam pismo, które skierowałem do wyznaczonego mi z urzędu obrońcy adw. Jarosława Piekara w sprawie, w której przedstawiono mi zarzut, że zatrzymany w dniu 5 maja 2014 r. na polecenie sędzi Beaty Stój przez trzech funkcjonariuszy Policji usiłowałem im – z rękami skutymi kajdankami – uciec powodując przy tym obrażenia ciała dwóch z nich.
Można i tak… To dla działających zespołowo funkcjonariuszy państwa prawnego urzeczywistniającego (…) bardziej komfortowe rozwiązanie niż przyznanie się do winy, tj. do niedopełnienia obowiązków, skutkującego prowadzeniem przez Sąd Rejonowy w Dębicy od listopada 2006 r. sprawy karnej przeciwko mnie na podstawie niesłusznego aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. sporządzonego pod nadzorem dzisiaj tuzów krakowskiej prokuratury.

Podaję treść mojego pisma do adw. Jarosława Piekara do publicznej wiadomości, ponieważ w dniu 27 kwietnia 2015 r. zamierzam stawić się osobiście w kierowanym przez sędzię referenta w sprawie przeciwko mnie SSR Beatę Stój Sądzie Rejonowym w Dębicy celem odebrania oświadczenia poświadczającego, że dwoje kolejnych prezesów tego Sądu, SSR Dariusz Różański i SSR Beata Stój niedopełnili przez ponad 2 … lata obowiązku zawiadomienia Krajowego Rejestru Karnego, że skazujący mnie wyrok sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r. został uznany za nieistniejący po jego uchyleniu w zakresie wszystkich przypisanych mi nim czynów.
Niestety dla mnie, nie tylko sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyna Kaczmara i sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas ale i mój obrońca z urzędu w w.w. sprawie mojej rzekomej próby samouwolnienia się w dniu 5 maja 2014 r., adw. Jarosław Piekar najwyraźniej uznali, że ja sfabrykowałem wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., którym ten uchylił w.w. wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie 16 z 18 czynów, które przypisał mi sędzia T. Kuczma. Jakkolwiek bowiem ja załączyłem kserokopię wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. do akt sprawy prowadzonej przeciwko mnie z powodu mojej w.w. rzekomej próby samouwolnienia się, to w.w. sędziny i adw. Jarosław Piekar uznali, że wyrok ten … nie istnieje. Z negatywnymi tego dla mnie konsekwencjami w postaci uznania mnie za karanego i tegoż statusu prawnymi skutkami dla mnie.
Zmuszony okazanym mi brakiem zaufania przez SSR Katarzynę Kaczmarę, SSO Lidię Haj, SSO Jadwigę Żmudzką, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas oraz adw. Jarosława Piekara i jego aplikanta Krzysztofa Topolskiego, uprzedziłem Sąd Rejonowy w Dębicy pismem z dnia 23 kwietnia 2015 r., że w dniu 27 kwietnia 2015 r. stawię się po odbiór oświadczenia poświadczającego, że skazujący mnie wyrok sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06, został uchylony w zakresie wszystkich 18 przypisanych mi czynów przez:
Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem wznowieniowym z dnia 15 września 2010 r. sygn. II Ko 283/10, w zakresie 16 czynów,
Sąd Najwyższy wyrokiem wznowieniowym z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. akt IV KK 272/11 w zakresie pozostałych dwóch czynów.

Jak wspomniałem Sądem Rejonowym w Dębicy kieruje SSR Beata Stój.
Sam nie wiem, co mnie może w nim spotkać w dniu 27 kwietnia 2015 r. ….
Jeśli zostanę zatrzymany i umieszczony w szpitalu psychiatrycznym – sędzia Beata Stój od lat ujawnia taki wobec mnie zamiar – osoby ewentualnie zainteresowane moimi dalszymi losami znajdą informacje o mnie na blogu red. Marka Podleckiego:www.monitor-polski.pl.

Z poważaniem,

Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 27 kwietnia 2015 r..
Zbigniew Kękuś

Pan
adw. Jarosław Piekar
Kancelaria Adwokacka
ul. św. Gertrudy 24/13
31-048 Kraków

Sygn. akt Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy: IV Kz 718/14

Dotyczy:
Wniosek o przygotowanie do dnia 4 maja 2015 r. wyjaśnienia na piśmie, dlaczego jako wyznaczony mi obrońca z urzędu nie stawił się Pan na posiedzenie Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy w dniu 10 kwietnia 2015 r. w sprawie sygn. IV Kz 718/14.
Wniosek o przygotowanie do dnia 4 maja 2015 r. wyjaśnienia na piśmie, dlaczego:
w zażaleniu z dnia 30 października 2015 r. na postanowienie z dnia 16 października 2014 r., sygn. IX Kp 300/14/K, sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy Katarzyny Kaczmary poświadczył Pan nieprawdę, tj. podał Pan, że ja byłem karany, mimo że Pan wie, że ja nie byłem karany,
wiedząc, że ja nie byłem karany nie złożył Pan w zażaleniu z dnia 30 października 2014 r. na postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. wniosku o zbadanie przez Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, wiarygodności informacji zawartych w wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10, którego kserokopię złożyłem do akt sprawy Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny sygn. IX Kp 300/14/K przy piśmie z dnia 6 października 2014 r.
Wniosek o przygotowanie do dnia 4 maja 2015 r. wyjaśnienia na piśmie, dlaczego zastępujący Pana podczas posiedzenia Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy w dniu 10 kwietnia 2015 r. w sprawie sygn. IV Kz 718/14 aplikant Krzysztof Topolski nie poinformował Sądu, że ja nie byłem karany.
Zawiadomienie, że do dnia 29 kwietnia 2015 r. doręczę Panu kopię oświadczenia Sądu Rejonowego w Dębicy poświadczającego, że skazujący mnie wyrok sędziego tego Sądu Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06 został uchylony w zakresie wszystkich przypisanych mi nim czynów wyrokami wznowieniowymi:
Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydział II Karny z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10,
Sądu Najwyższego Izba Karna z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11.
Wniosek, na podstawie art. 525 § 1 k.p.k., o wniesienie w dniu 30 maja 2015 r. do Sądu Najwyższego, za pośrednictwem Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, kasacji – o treści, jak na str. 5 do 18 niniejszego pisma – na moją korzyść od postanowienia z dnia 10 kwietnia 2015 r. Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, sygn. IV Kz 718/14.
Zawiadomienie, że po odbiór:
sporządzonych przez Pana na piśmie wyjaśnień, jak w pkt. I, II, III,
kopii wniesionej przez Pana kasacji, jak w pkt. V.
stawię się osobiście w Pana Kancelarii Adwokackiej w poniedziałek 4 maja 2015 r.
Zawiadomienie, że:
kopie dokumentów poświadczających przedstawione w niniejszym piśmie fakty są umieszczone w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl,
kopia niniejszego pisma zostanie umieszczona w Internecie, w tym na stronie www.kekusz.pl.

„Adwokatowi nie wolno świadomie podawać sądowi nieprawdziwych informacji.”
Par. 11 „Zbioru zasad etyki adwokackiej i godności zawodu”

„Celem podejmowanych przez adwokata czynności zawodowych jest ochrona interesów klienta.”
Par. 6 „Zbioru zasad etyki adwokackiej i godności zawodu”

Uzasadnienie

Ad. pkt. I, str. 1
W dniu 12 maja 2014 r., sygn. akt II Kp 293/14/K przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy SSR Sebastian Mazurek wydał na wniosek prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza Bartłomieja Legutko zarządzenie, którym wyznaczył mi – na podstawie art. 79 § 1 k.p.k.: „W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.” – Pana na obrońcę z urzędu w sprawie karnej przeciwko mnie rozpoznawanej przez prokuratora B. Legutkę do sygn. akt 2 Ds. 542/14.
Przyczyny prowadzenia sprawy przeciwko mnie zaprezentuję w dalszej części niniejszego pisma, tj. w zamieszczonym przeze mnie na str. 5 do 18 projekcie kasacji na moją korzyść od postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV Kz 718/14.
Sąd Okręgowy rozpoznawał podczas posiedzenia w dniu 10.04.2015 r. moje i Pana zażalenia na postanowienie sędzi Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14 o badaniu mojego stanu zdrowia psychicznego, połączonym z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż 4 (cztery) tygodnie. Jako miejsce badania sędzia K. Kaczmara wyznaczyła Szpital Specjalistyczny im. dr. Józefa Babińskiego w Krakowie przy ul. J. Babińskiego 29.
Pan nie stawił się na posiedzenie w dniu 10 kwietnia 2015 r. Zastępujący Pana aplikant Krzysztof Topolski poinformował mnie, że miał Pan w tym samym terminie bardzo ważną sprawę na Śląsku.
Sprawa przeciwko mnie też była bardzo ważna. Dla mnie, Pana klienta. Sąd miał orzec o pozbawieniu mnie wolności przez umieszczenie mnie na okres do 4 tygodni w szpitalu psychiatrycznym.
Skarb Państwa pokryje koszty Pana uczestnictwa w sprawie przeciwko mnie jako mojego obrońcy z urzędu, a nie dość, że w zażaleniu z dnia 4.11.2014 /Załącznik I/ na postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10.2014 r. Pan świadomie poświadczył nieprawdę w jednym z kluczowych dla sprawy przeciwko mnie wątków – co skwapliwie wykorzystały przeciwko mnie sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IX Karny-Odwoławczy SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas – to zastępujący Pana na posiedzeniu w dniu 10.04.2015 r. aplikant Krzysztof Topolski bardziej bronił interesu sędzi Katarzyny Kaczmary niż postępował w zgodzie z par. 6 „Zbioru zasad etyki adwokackiej i godności zawodu”:

„Celem podejmowanych przez adwokata czynności zawodowych jest ochrona interesów klienta.”
Par. 6 „Zbioru zasad etyki adwokackiej i godności zawodu”

Jeśli p. K. Topolski po zapoznaniu się z treścią niniejszego pisma uzna się za pokrzywdzonego przeze mnie, tj. zniesławionego, znieważonego itp. itd. i złoży pozew przeciwko mnie, ja ze swej strony m.in. złożę wniosek o przeprowadzenie przez sąd dowodów z zeznań osób uczestniczących w posiedzeniu w dniu 10.04.2015 r. jako zaproszona przeze mnie publiczność, w tym osób wyznaczonych przeze mnie na wniosek SSO Lidii Haj jako osoby zaufania.

Ad. pkt. II, III, IV, str. 1
Sędzia Katarzyna Kaczmara podała w postanowieniu z dnia 16.10.2014 r. – Załącznik 1: „(…) Nadto podejrzany był już karany (informacja z KRK, k. 21-22 akt 2 Ds. 542/14; wyrok w sprawie II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy został uchylony tylko w części-kopia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11-k. 131 –załącznik do pisma podejrzanego). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż koniecznym jest przeprowadzenie badania podejrzanego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym. (…).”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14/K, postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. – Załącznik 1

Pan podał w sporządzonym w dniu 30 października 2014 r. zażaleniu od postanowienia sędzi K. Kaczmary z dnia 16.10.2014 r. – Załącznik I: „(…) Po trzecie wreszcie, ustalenia co do poprzedniej karalności podejrzanego, bez dokonywania oceny okoliczności, jakie stały się kanwą wydania wcześniejszego wyroku skazującego, również nie dają podstawy do przyjęcia, by wobec podejrzanego zasadnym było orzekanie środka izolacyjnego w postaci bezwzględnej kary pozbawienia wolności.
Żadne bowiem z przestępstw opisanych w znajdujących się w aktach sprawy informacji z KRK nie jest przestępstwem drastycznym, godzącym w fundamentalne dobra prawne, a wręcz można pokusić się o stwierdzenie, że skazanie podejrzanego wynikało z odmiennej od jego własnych intencji oceny jego działań.”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K, Zażalenie adw.
Jarosława Piekara z dnia 30 października 2014 r. – Załącznik I

Pan poświadczył nieprawdę. Podał Pan, że ja byłem karany, wiedząc, że ja nie byłem karany.
Nie podał Pan, który Sąd wydał skazujący mnie wyrok, z jaką datą został wydany i do jakiej sygnatury.
Chodzi o podany przez sędzię K. Kaczmarę w postanowieniu z dnia 16.10.2014 r. wyrok sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., którym ten skazał mnie za popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. w Krakowie, za pośrednictwem stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl osiemnastu przestępstw wymienionych na str. 15, 16 niniejszego pisma.
Pan wie, że ja nie byłem karany, tj. że skazujący mnie wyrok sędziego Tomasza Kuczmy został uchylony w zakresie wszystkich przypisanych mi nim 18 czynów. Pana wiedzę o uchyleniu skazującego mnie wyroku sędziego Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. ujawnił Pan podczas posiedzenia prowadzonego przez sędzię Katarzynę Kaczmarę w dniu 16 października 2014 r. Poinformował ją Pan – w mojej, prokuratora Bartłomieja Legutko i Protokolantki obecności – że skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. został uchylony na moją korzyść w zakresie wszystkich przypisanych mi nim czynów przez:
Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10 – czyny z pkt. I, III – XVII, skazującego mnie wyroku,
Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11 – czyny z pkt. II i XVIII skazującego mnie wyroku,
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K, płyta CD z nagraniem
przebiegu posiedzenia w dniu 16 października 2014 r.

Skoro wiedział Pan, że skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., sygn. II K 451/06 został uchylony nie tylko przez Sąd Najwyższy ale także przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie, po tym, gdy sędzia Katarzyna Kaczmara podała w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 16.10.2014 r. – Załącznik 1: „Nadto podejrzany był już karany (informacja z KRK, k. 21-22 akt 2 Ds. 542/14; wyrok w sprawie II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy został uchylony tylko w części-kopia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11-k. 131 –załącznik do pisma podejrzanego).” powinien Pan, jako mój obrońca, złożyć w zażaleniu z dnia 30 października 2014 r. na postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. wniosek o zbadanie przez Sąd odwoławczy, tj. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy wiarygodności:
informacji zawartych w wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10, którego kserokopię złożyłem do akt sprawy Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny sygn. IX Kp 300/14/K przy piśmie z dnia 6 października 2014 r.
mojego, opartego na wyrokach wznowieniowych Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. II Ko 283/10 i Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r., sygn. IV KK 272/11, od wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06 twierdzenia, że ja nie byłem karany,
twierdzenia sędzi Katarzyny Kaczmary z postanowienia z dnia 16 października 2014 r., sygn. IX Kp 300/14/K – Załącznik 1: „Nadto podejrzany był już karany”.

Tym bardziej, że nie tylko rozmawialiśmy o wyroku wznowieniowym Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. II Ko 283/10, ale ja załączyłem jego kopię do akt sprawy Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. IX Kp 300/14/K. Załączyłem ją przy piśmie z dnia 6 października 2014 r., w którym podałem: „Dotyczy: I. Wniosek o dopuszczenie (…) dowodu z akt sprawy przeciwko mnie Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. II K 407/13, z tego z: (…) 2. prawomocnego skazującego mnie wyroku sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r.3. wyroku wznowieniowego Sądu Okręgowego w Rzeszowie, sygn. II Ko 283/10, od wyroku, jak w pkt. I.2(…) 5. wyroku wznowieniowego Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11, od wyroku jak w pkt. I.2
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K, pismo Z. Kękusia z
dnia 6 października 2014 r.

Wprawdzie z twierdzenia sędzi K. Kaczmary – Załącznik 1: „Nadto podejrzany był już karany (informacja z KRK, k. 21-22 akt 2 Ds. 542/14; wyrok w sprawie II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy został uchylony tylko w części-kopia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11-k. 131 –załącznik do pisma podejrzanego).” wniosek, że prezes Sądu Rejonowego w Dębicy – do dnia 14 czerwca 2012 r. SSR Dariusz Różański, następnie SSR Beata Stój – i sędzia referent w sprawie sygn. II K 451/06 /obecnie II K 407/13/ po jej wznowieniu w.w. wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., SSR Beata Stój niedopełnili obowiązku skierowania do Krajowego Rejestru Karnego zawiadomienia o uchyleniu skazującego mnie wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. w zakresie wszystkich przypisanych mi nim czynów w.w. wyrokami wznowienowymi Sądu Okręgowego w Rzeszowie i Sądu Najwyższego, ale złożenie przez Pana w zażaleniu z dnia 30.10.2014 r. na postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. wniosku o zweryfikowanie przez Sąd odwoławczy, tj. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy wiarygodności twierdzenia sędzi K. Kaczmary o mojej karalności byłoby najbardziej pragmatycznym, rzetelnym, uczciwym z Pana, mojego obrońcy, działaniem.
A Pan wiedząc, że nie byłem karany, potwierdził w sporządzonym w dniu 30.10.2014 r. zażaleniu na postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmarg, że ja byłem karany. Potwierdził Pan – w sprzeczności z posiadaną przez Pana wiedzą – moją karalność i snuł Pan rozważania o tym, że żadne z przestępstw, za które zostałem skazany nie jest przestępstwem drastycznym, godzącym w fundamentalne dobra prawne. Pokusił się Pan także o stwierdzenie, że skazanie mnie wynikało z odmiennej od moich intencji oceny moich działań.
Ponieważ karalność to dla organów wymiaru sprawiedliwości – po prostu – karalność, tak też ją, mimo że w moim przypadku nie zachodzi, potraktowały podczas posiedzenia w dniu 10 kwietnia 2015 r. sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IX Karny-Odwoławczy SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka, SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas rozpoznając Pana i moje zażalenia na postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16.10.2014 r.
Nie wdawały się w rozważania o „przestępstwach drastycznych” i „fundamentalnych dobrach prawnych”.

Wskazać należy, że także zastępujący Pana podczas posiedzenia Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IX Karny-Odwoławczy w dniu 10 kwietnia 2015 r. aplikant Krzysztof Topolski nie poinformował Sądu o mojej niekaralności, gdy ten powoływał się na moją rzekomo uprzednią karalność.
Dlaczego nie poinformował aplikant K. Topolski Sądu o mojej niekaralności wiedząc, że ona jest jedną z podstawowych przesłanek, na których SSR Katarzyna Kaczmara oparła jej postanowienie z dnia 16.10.2014 r., a SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas zamierzały oprzeć ich postanowienie z dnia 10.04.2015 r.? Dlaczego milczał mój (?) obrońca p. K. Topolski, gdy przewodnicząca składu SSO Lidia Haj kilka razy powtarzała, że ja byłem w przeszłości karany?1
Ja nie uczestniczyłem w posiedzeniu w dniu 10.04.2015 r. po przerwie zarządzonej przez SSO Lidię Haj na rozpoznanie mojego wniosku o wyłączenie Sądu w składzie orzekającym. Złożyłem ten wniosek ponieważ SSO Lidia Haj – a z nią SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas – wyłączyła jawność postępowania i wyprosiła z sali zaproszoną przeze mnie publiczność, wyjaśniając nam, że to w trosce o … moje dobro.
Wskazać należy, że artykuł 45.1 Konstytucji stanowi:

„Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.”
Artykuł 45.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

SSO Lidia Haj pozbawiła mnie możności skorzystania z konstytucyjnego prawa do jawności postępowania wyjaśniając mi, że czyni to dla mojego dobra, bo sprawa, którą będzie Sąd rozpoznawał dotyczy stanu mojego zdrowia psychicznego. Nie pomogły moje wyjaśnienia, że ja zaprosiłem osoby, które weszły razem ze mną na salę, by uczestniczyły w posiedzeniu.
Aplikant K. Topolski milczał, a SSO Lidia Haj zezwoliła mi na wyznaczenie dwóch osób zaufania. Nie podała podstawy prawnej tej, sprzecznej z art. 45.1 Konstytucji oraz z moją wolą decyzji.
Jako osoby zaufania wyznaczyłem Panią Sylwię Rapicką, Dyrektora Biura Poselskiego Posłanki na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Anny Grodzkiej i Pana red. Marka Podleckiego.
Złożyłem wniosek o wyłączenie Sądu w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas. SSO Lidia Haj ogłosiła przerwę na jego rozpoznanie.
Mimo że mnie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas pozbawiły możności skorzystania z określonego w art. 45.1 Konstytucji prawa do jawności postępowania, mój wniosek o ich wyłączenie został oddalony. Kolega lub koleżanka z pracy SSO Lidii Haj, SSO Jadwigi Żmudzkiej i SSR del. Agnieszki Sułowskiej-Gibas uznała, że pozbawienie mnie – w tym wbrew mej woli – przez nie możności korzystania z konstytucyjnego prawa do jawności postępowania nie jest dowodem ich stronniczości. Zgodził/a się z nimi, że one mnie pozbawiły możności skorzystania z tego prawa dla mojego dobra.
Ponieważ moja obecność podczas posiedzenia w dniu 10.04.2015 r. nie była obowiązkowa, po zakończeniu przerwy ogłoszonej przez SSO Lidię Haj na rozpoznanie wniosku o jej oraz SSO Jadwigi Żmudzkiej i SSR del. Agnieszki Sułowskiej-Gibas wyłączenie nie wróciłem na salę.

Ponieważ były prezes Sądu Rejonowego w Dębicy Dariusz Różański i obecna, od dnia 15 czerwca 2012 r. prezes, SSR Beata Stój niedopełnili obowiązku zawiadomienia Krajowego Rejestru Karnego o utraceniu mocy przez skazujący mnie wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. i uznaniu go za nieistniejący po wznowieniu postępowania w części przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. i ostatecznie po jego uchyleniu w pozostałym zakresie przez Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26.01.2012 r., a sędziny, SSR Katarzyna Kaczmara, SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas oraz Pan najwyraźniej uznaliście Państwo, że ja sfabrykowałem załączony w kserokopii do pisma z dnia 06.10.2014 r. do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14, w.w. wyrok wznowieniowy Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., zmuszony Państwa brakiem zaufania do mnie i niezasłużenie dużym zaufaniem okazanym przez Państwa kierownictwu Sądu Rejonowego w Dębicy, pismem z dnia 23 kwietnia 2015 r. skierowanym do tego złożyłem – Załącznik II: “Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny /adres – ZKE/ Sygn. akt: II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ Dotyczy: Wniosek o przygotowanie dla mnie na poniedziałek 27 kwietnia 2015 oświadczenia poświadczającego, że skazujący mnie wyrok sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06, został uchylony w zakresie wszystkich 18 przypisanych mi czynów /pkt I – XVIII/ przez:
Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem wznowieniowym z dnia 15 września 2010 r. sygn. II Ko 283/10, w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII
Sąd Najwyższy wyrokiem wznowieniowym z dnia 26 stycznia 2012 r. sygn. akt IV KK 272/11 w zakresie pozostałych dwóch czynów z pkt. II i XVII.
(…) Zawiadomienie, że po odbiór (…) oświadczenia, jak w pkt. II stawię się osobiście w Sądzie Rejonowym w Dębicy w poniedziałek 27 kwietnia 2015 r.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. II K 407/13, pismo Zbigniewa Kękusia z dnia 23
kwietnia 2015 r. – Załącznik II

Sporządzone przez Sąd Rejonowy w Dębicy oświadczenie, jak wyżej doręczę Panu do dnia 29 kwietnia 2015 r.
Proszę o jego załączenie – z odpowiednim wyjaśnieniem – do kasacji, jak w pkt. V, str. 1 niniejszego pisma.

Ad. pkt V, str. 1
Poniżej prezentuję projekt kasacji na moją korzyść od wydanego pod Pana nieobecność podczas posiedzenia w dniu 10 kwietnia 2015 r. postanowienia, sygn. IV Kz 718/14, sędzin Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy SSO Lidii Haj, SSO Jadwigi Żmudzkiej, SSR del. Agnieszki Sułowskiej-Gibas.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 30 kwietnia 2015 r.
Kancelaria Adwokacka Jarosław Piekar
31-048 Kraków, ul. św. Gertrudy 24/13

Sąd Najwyższy
Izba Karna

za pośrednictwem:

Sąd Okręgowy w Krakowie
Wydział IV Karny-Odwoławczy
ul. Przy Rondzie 7
31-547 Kraków

Sygn. akt: IV Kz 718/14

Podejrzany: Zbigniew Kękuś, reprezentowany przez obrońcę z urzędu adw. Jarosława Piekara, Kancelaria Adwokacka w Krakowie, przy ul. św. Gertrudy 24/1331-048 Kraków.

Kasacja
od prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV Kz 718/14 utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy IX Wydział Karny w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX Kp 300/14/K, w przedmiocie badania stanu zdrowia psychicznego podejrzanego Zbigniewa Kękusia, połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym.

Jako obrońca z urzędu Zbigniewa Kękusia, na podstawie:
art. 525 § 1 k.p.k.: „Strona wnosi kasację do Sądu Najwyższego za pośrednictwem sądu odwoławczego.”
art. 523 § 1 k.p.k. zd. 1: „Kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia;”
wnoszę kasację na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV Kz 718/14 utrzymujące w mocy postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy IX Wydział Karny w Krakowie z dnia 16 października 2014 r. sygn. akt IX Kp 300/14/K, w przedmiocie badania stanu zdrowia psychicznego podejrzanego Zbigniewa Kękusia, połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym.

Na podstawie:
art. 523 § 1 k.p.k. zd. 1 – „Kasacja może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia;”
art. 439 § 1 k.p.k.: „Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli: (…) 10) oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 oraz art. 80 lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy,”
art. 526 § 1 k.p.k.: „W kasacji należy podać, na czym polega zarzucane uchybienie.”
art. 537 k.p.k.: „§ 1. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy oddala kasację albo zaskarżone orzeczenie uchyla w całości lub w części.
§ 2. Uchylając zaskarżone orzeczenie Sąd Najwyższy przekazuje sprawę właściwemu sądowi do ponownego rozpoznania albo umarza postępowanie, a jeżeli skazanie jest oczywiście niesłuszne – uniewinnia oskarżonego.”
postanowieniu Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14, zarzucam obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a to:
rażące i mające wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego, określonego w art. 366 § 1 k.p.k. – „Przewodniczący kieruje rozprawą i czuwa nad jej prawidłowym przebiegiem, bacząc, aby zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy, a w miarę możności także okoliczności sprzyjające popełnieniu przestępstwa.” -polegające na niezasadnym uznaniu, że Zbigniew Kękuś nie został pozbawiony podczas czynności procesowej badania psychiatrycznego przeprowadzonej w dniu 6 maja 2014 r. z jego udziałem, możności skorzystania z prawa do obrony określonego w art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. i art. 42.4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
rażące i mające wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego, określonego w art. 7 k.p.k. – „Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.” – polegające na dokonaniu wbrew zasadom prawidłowego rozumowania ustalenie, że podejrzany Zbigniew Kękuś występował w postępowaniu z obrońcą wyznaczonym mu z urzędu, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że obrońca z urzędu został mu wyznaczony przez Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny w dniu 12 maja 2014 r., a po przedstawieniu mu zarzutów w dniu 6 maja 2014 r. pierwsza czynność procesowa z jego udziałem, badanie psychiatryczne zostało przeprowadzone w dniu 7 maja 2014 r.
rażące i mające wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, określonego art. 366 § 1 k.p.k. i art. 92 k.p.k.: „Podstawę orzeczenia może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w postępowaniu, mających znaczenie dla rozstrzygnięcia.”,w zw. z art. 4 k.p.k.: „Organy prowadzące postępowanie karne są obowiązane badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego.”, poprzez oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia, a w tym ustaleń w zakresie rzekomo zachodzącego dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez Zbigniewa Kękusia zarzucanego mu przestępstwa, na fragmentarycznym materiale dowodowym, w szczególności przez:
wyciągnięcie z niespójnych, wykluczających się nawzajem zeznań funkcjonariuszy Policji, sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza i st. post. Marcina Raka błędnego wniosku, że zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przez Zbigniewa Kękusia przypisanych mu czynów,
pominięcie dowodu w postaci sporządzonego przez Policję w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 16:45 – 17:00 „Protokołu Zatrzymania Osoby”, w którym nie zaprotokołowano informacji o zdarzeniu, do którego miało dojść z udziałem Zbigniewa Kękusia i sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza oraz st. post. Marcina Raka uczestniczących w czynności sporządzania tego „Protokołu” w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 i o którym w.w. funkcjonariusze Policji zawiadomili organy ścigania w zeznaniach złożonych w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 18:45 – 19:40.
pominięcie zawartego w:
pismach przedłożonych do akt sprawy przez Zbigniewa Kękusia,
ustnym oświadczeniu złożonym przez Zbigniewa Kękusia podczas posiedzenia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny w dniu 16 października 2014 r. i zarejestrowanym za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk i obraz
jego opisu zdarzenia związanego z zarzucanymi mu czynami,
rażące i mające wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego, określonego w art. 366 § 1 k.p.k. i art. 92 k.p.k. poprzez błędne, sprzeczne z rzeczywistym stanem faktycznym uznanie w oparciu o dostępne dowody, że Zbigniew Kękuś był w przeszłości karany,
rażące i mające wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa procesowego określonego w art. 203 § 1 zd. 1 k.p.k. – „W razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo.” wskutek błędnego uznania w oparciu o zgromadzone dowody, iż zachodzi przesłanka warunkująca dopuszczalność stosowania badania stanu zdrowia psychicznego Zbigniewa Kękusia połączonego z obserwacją w zakładzie psychiatrycznym, polegająca na dużym prawdopodobieństwie popełnienia przez niego zarzuconego mu przestępstwa,
rażące i mające wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego określonego w art. 203 § 1 zd. 2 k.p.k.: „(…) Przepis art. 259 § 2 stosuje się odpowiednio, chyba że oskarżony wnosi o poddanie go obserwacji.”, w zw. z art. 259 § 2 k.p.k.: „Tymczasowego aresztowania nie stosuje się, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo że okres tymczasowego aresztowania przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.”, poprzez błędne przyjęcie, że w przypadku ewentualnego uznania Zbigniewa Kękusia za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa orzeczona zostanie wobec niego kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
i wnoszę o umorzenie postępowania w zakresie badania stanu zdrowia psychicznego Zbigniewa Kękusia połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym.

Uzasadnienie

W dniu 16 października 2014 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny wydał postanowienie o treści – Załącznik 1: „Sygn. akt IX Kp 300/14/K POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2014 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w IX Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Kaczmara Protokolant: (…) przy udziale Prokuratora Bartłomieja Legutki po rozpoznaniu w dniu 21.07.2014 r. i 16.10.2014 r. w Krakowie w sprawie Zbigniewa Kękusia (Kękuś) syna Czesława i Wandy urodzonego dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie podejrzanego o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k. wniosku Prokuratora o orzeczenie obserwacji psychiatrycznej na okres do czterech tygodni w warunkach zakładu leczniczego postanawia:
I. na zasadzie art. 203 § 1, § 2 oraz § 3 k.p.k. orzec wobec Zbigniewa Kękusia (Kękuś), syna /imiona i nazwiska, nazwisko panieńskie matki – JPI/ ur. Dnia 2 maja 1958 roku w Krakowie, badanie staniu zdrowia psychicznego, połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres nie dłużej niż 4 (cztery) tygodnie, określając jako miejsce przeprowadzenia obserwacji wymienionego – Szpital Specjalistyczny im. dra Józefa Babińskiego w Krakowie przy ul. J. Babińskiego 29,
II. na zasadzie art. 98 § 2 odroczyć sporządzenie uzasadnienia na czas 7 dni,
III. na zasadzie art. 462 § 1 kpk wstrzymać wykonanie postanowienia do czasu prawomocności
Sygn. akt IX Kp 300/14/K
Uzasadnienie
Zbigniew Kękuś podejrzany jest o to, że w dniu 5 maja 2014 roku Krakowie, będąc pozbawionym wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy, sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu marki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta sierż. sztab. Pawła Lewkowicza w klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji, tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 242 § 4 k.k.
W toku postępowania przygotowawczego, powołani do wydania pisemnej opinii sądowo-psychiatrycznej dwaj biegli psychiatrzy zawnioskowali o przeprowadzenie badań psychiatrycznych w warunkach obserwacji psychiatrycznej. Biegli podali, iż na podstawie jednorazowego, ambulatoryjnego badania w oparciu o uzyskane w ten sposób dane anamnestyczne, nie są w stanie wydać pełnej i ostatecznej opinii o stanie psychicznym i poczytalności podejrzanego, wobec czego Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej, co jest niezbędne dla ustalenia pełnego, ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu (opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 3 czerwca 2014 roku – k. 46 akt postępowania przygotowawczego). Wobec powyższego Prokurator w dniu 18 czerwca 2014 roku złożył wniosek o poddanie Zbigniewa Kękusia obserwacji psychiatrycznej w warunkach zakładu leczniczego – Szpitala Specjalistycznego im. dra Józefa Babińskiego w Krakowie przez okres 4 tygodni.
W toku posiedzenia przed Sądem podejrzany Zbigniew Kękuś podniósł, że jego zdaniem w ogóle nie był badany do sprawy Prokuratury Rejonowej Kraków-Krowodrza, gdyż na badanie został doprowadzony w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w Dębicy. Nadto podejrzany wskazał, że spotkanie z biegłymi trwało zaledwie 7 minut i odnośnie niniejszej sprawy biegli poprzestali na oświadczeniu podejrzanego, że nie będzie z nimi w tej sprawie rozmawiał.
Analiza akt o sygn. 2 Ds. 542/14 wskazuje, że badanie podejrzanego w dniu 07 maja 2014 r. dotyczyło również tej sprawy, a biegli zostali prawidłowo (przy użyciu dostępnych środków komunikowania się) powiadomieni o powołaniu ich do opiniowania oraz zapoznania się z dostępnymi materiałami.
Mając jednak na uwadze stanowisko podejrzanego Sąd dopuścił dowód z uzupełniającej opinii biegłych.
Biegli Mariusz Patla i Katarzyna Bilska-Zaremba w opinii uzupełniającej powtórzyli iż w oparciu o badanie ambulatoryjne, nawet gdyby odbyło się ponownie i było pełne, nie są w stanie wydać opinii (k. 177-178).
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 203 § 1 k.p.k. w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego (podejrzanego) może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym wówczas, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że popełnił zarzucane mu przestępstwo.
W ocenie Sądu zgromadzony dotąd w postępowaniu przygotowawczym w postaci zeznań świadków (k. 4, 7-8, 9, 41), zaświadczenia lekarskiego (k. 39),dokumentacji medycznej – karty informacyjnej Izby Przyjęć i Pomocy Doraźnej (k. 40) wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo, iż podejrzany dopuścił się zarzuconego mu czynu. W tej fazie postępowania (postępowanie przygotowawcze) Sąd nie jest uprawniony do rozstrzygania o tym czy podejrzany popełnił zarzucany mu czyn i nie jest to zresztą możliwie. Wystarczającym jest aby zachodziło wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego czynu, a takie w ocenie Sądu zachodzi w niniejszej sprawie i przyjęciu tego nie stoi na przeszkodzie fakt, że podejrzany do winy się nie przyznaje, bowiem jego wyjaśnienia są jednym z kilku dowodów zgromadzonych dotąd przez Prokuratora.
Jak wynika z przedłożonej do akt sprawy pisemnej opinii biegłych psychiatrów (k. 44-46 akt 2 Ds. 542/14) uzupełnionej następnie ustnie na posiedzeniu (k. 176-177 akt IX Kp 300/14/K) na podstawie jednorazowego badania psychiatrycznego, wymienieni nie są w stanie wydać pełnej i ostatecznej opinii o stanie psychicznym i poczytalności Zbigniewa Kękusia.
W szczególności biegli podkreślili, iż obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie jednorazowego, ambulatoryjnego badania psychiatrycznego jak też analiza akt sprawy, sugerują psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub ograniczone zaburzenia psychiczne. Jednakże nie mogą oni wykluczyć reakcji sytuacyjnej lub przyjęcia przez opiniowanego postawy celowo obronnej. Biegli wskazali, iż celem rozstrzygnięcia nasuwających się wątpliwości, mających podstawowe znaczenie dla poczytalności badanego niezbędne jest przeprowadzenie stosownych badań (obserwacji zachowań opiniowanego, szeregu badań psychologicznych, EEG, TK głowy) w warunkach szpitala psychiatrycznego, obserwacji psychiatrycznej. Badania te pozwolą, w ocenie biegłych, określić poziom zmian organicznych w OUN, sposób funkcjonowania społecznego opiniowanego. Uzupełniając opinię ustnie biegli podali, że kontakt z podejrzanym w dniu 07 maja 2014 r. ma wagę badania ambulatoryjnego, bowiem mieli możliwość obserwowania zachowania podejrzanego, odebrali wywiad i zapoznali się z materiałami sprawy udostępnionymi przez Prokuraturę. Właśnie obserwacja zachowania podejrzanego, jego mimiki, emocji, gestykulacji dały podstawy do stwierdzenia podejrzenia psychotycznych lub organicznych zaburzeń psychicznych. Jednocześnie biegli zastrzegli, że zachowanie podejrzanego podczas badania mogło być wynikiem reakcji sytuacyjnej lub przyjęcia postawy celowo obronnej. Dlatego też do wydania opinii ostatecznej koniecznym jest zebranie pełnych danych klinicznych, które zebrane mogą zostać jedynie w czasie obserwacji psychiatrycznej (badanie ambulatoryjne jest tu niewystarczające) w trakcie której podejrzany badany będzie przez psychiatrów, psychologa oraz wykonane zostaną badania typu EEG czy TK głowy.
Reasumując, biegli podtrzymali wnioski opinii co do konieczności umieszczenia podejrzanego w szpitalu psychiatrycznym i poddania go obserwacji psychiatrycznej.
W ocenie Sądu nie zachodzi w sprawie negatywna przesłanka o jakiej mowa w art. 203 § 1 kpk zdanie ostatnie która oznacza, że obserwacji w zakładzie leczniczym nie orzeka się jeśli na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą. Podejrzany Zbigniew Kękuś stoi pod zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 13 § 1 kk zw. z art. 241 § 4 kk grozi kara pozbawienia wolności do lat 3.
W ocenie Sądu na obecnym etapie postępowania nie sposób powiedzieć z całą pewnością jaką karę wymierzy Sąd rozpoznający sprawę. Natomiast na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że będzie to kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia postępowania. Wskazuje na to dobro, które podejrzany miał naruszyć (przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości) i okoliczności w jakich podejrzany miał się dopuścić zarzuconego mu czynu, a także skutki jakie swoim zachowaniem miał spowodować (obrażenia ciała jednego z funkcjonariuszy policji). Nadto podejrzany był już karany (informacja z KRK, k. 21-22 akt 2 Ds. 542/14; wyrok w sprawie II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy został uchylony tylko w części-kopia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11-k. 131 –załącznik do pisma podejrzanego).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż koniecznym jest przeprowadzenie badania podejrzanego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym. Jest to niezbędne dla ustalenia pełnego i ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego oraz do wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu i możliwości brania udziały w postępowaniu karnym. Tym samym dla poczynienia prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie konieczne jest uwzględnienie wniosku Prokuratora, bowiem z przyczyn podanych przez biegłych psychiatrów a opisanych wyżej badanie ambulatoryjne nie jest wystarczające.
Z powyższych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
POUCZENIE na niniejsze postanowienie przysługuje prawo wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od daty doręczenia./”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14, postanowienie sędzi
Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. – Załącznik 1

Na powyższe postanowienie złożyliśmy zażalenia:
w dniu 4 listopada 2014 r. ja, obrońca z urzędu wyznaczony Zbigniewowi Kękusiowi przez Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny w dniu 12 maja 2014 r., na podstawie art. 79 § 1 pkt. 3
w dniu 30 października 2014 r. podejrzany Zbigniew Kękuś

W sporządzonym przeze mnie zażaleniu z dnia 4.11.2014 r. zarzuciłem postanowieniu z dnia 16.10.2014 r. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, a to naruszenie:
art. 203 § 1 zd. 1 k.p.k. – wskutek błędnego uznania w oparciu o zgromadzone dowody, iż zachodzi przesłanka warunkująca dopuszczalność stosowania badania stanu zdrowia psychicznego Zbigniewa Kękusia połączonego z obserwacją w zakładzie psychiatrycznym, polegająca na dużym prawdopodobieństwie popełnienia przez niego zarzuconego mu przestępstwa,
art. 203 § 1 zd. 2 k.p.k. w zw. z art. 259 § 2 k.p.k. – poprzez błędne przyjęcie, że w przypadku ewentualnego uznania podejrzanego za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa orzeczona zostanie wobec niego kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
art. 92 kp.k. w zw. z art. 4 k.p.k. – poprzez oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia, a w tym ustaleń w zakresie rzekomo zachodzącego dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez podejrzanego zarzuconego mu przestępstwa, na fragmentarycznym materiale dowodowym, w szczególności poprzez pominięcie zawartych w przedłożonych do akt sprawy przez podejrzanego pismach zawierających jego opis zdarzenia z zarzuconym mu czynem.

Podejrzany Zbigniew Kękuś w jego zażaleniu z dnia 30 października 2014 r. zarzucił postanowieniu z dnia 16.10.2014 r.:
oczywiste i rażące naruszenie przepisów postępowania określonego w art. 366 § 1 k.p.k. polegające na wydaniu postanowienia bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności, w tym m.in.:
akceptację rażącego naruszenia przez prokuratora referenta Bartłomieja Legutkę prawa określonego w:
art. 42. Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
art. 318 k.p.k.
art. 79 § 1 pkt. 3 k.p.k.,
akceptację pozbawienia go przez prokuratora Bartłomieja Legutkę możności skorzystania podczas czynności procesowej badania psychiatrycznego przeprowadzonej w dniu 7 maja 2014 r. z prawa określonego w art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. i art. 42 Konstytucji,
oczywiste i rażące naruszenie prawa procesowego określonego w art. 7 k.p.k. przez pominięcie zdaniem Z. Kękusia najważniejszego dowodu w sprawie, tj. sporządzonego w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 16:45 – 17:00 przez Policję „Protokołu Zatrzymania Osoby”,
oczywiste i rażące naruszenie prawa procesowego określonego w art. 7 k.p.k. w zw. z art. 2 § 1 pkt. 1 i § 2 k.p.k., polegające na dokonaniu dowolnej oceny dowodów z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania i wskazań wiedzy, przez uznanie za wiarygodne zdaniem Z. Kękusia sprzecznych i wyklauczajacych się nawzajem zeznań funkcjonariuszy Policji, sierż. sztab. Michała Doroby, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza oraz st. post. Marcina Raka,
oczywiste i rażące naruszenie prawa procesowego określonego w art. 7 k.p.k. przez podanie w uzasadnieniu do postanowienia sprzecznej ze stanem faktycznym informacji, że Z. Kękuś był uprzednio karany,
oczywiste i rażące naruszenie prawa procesowego określonego w art. 7 k.p.k. poprzez ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie wbrew zasadom prawidłowego rozumowania i wskazań wiedzy, a w szczególności bezkrytyczną ocenę Opinii z dnia 3 czerwca 2014 r. biegłych powołanych w sprawie, lekarzy psychiatrów z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli,
oczywiste i rażące naruszenie prawa określonego w art. 424 § 1 k.p.k. polegające na sporządzeniu uzasadnienia do postanowienia opartego na zdawkowych, arbitralnych wzmiankach pozorujących uzasadnienie.

W dniu 10 kwietnia 2015 r. odbyło się przed Sądem Okręgowym w Krakowie posiedzenie w sprawie rozpoznania zażalenia Zbigniewa Kękusia z dnia 30.10.2014 r. i zażalenia obrońcy z dnia 4 listopada 2014 r. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy z dnia 16.10.2014 r., sygn. IX Kp 300/14/K. Sąd Okręgowy wydał postanowienie o treści – Załącznik 2: “Sygn. akt IV Kz 718/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy, w składzie: Przewodniczący SSO Lidia Haj, Sędziowie SSO Jadwiga Żmudzka SSR (del.) Agnieszka Sułowska-Gibas (spr.) Protokolant /imię i nazwisko – JPI/przy udziale Zbigniewa Grzesika Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie po rozpoznaniu w sprawie Zbigniewa Kękusia podejrzanego o przestępstwo z art. 222 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 242 § 4 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na skutek zażaleń podejrzanego oraz obrońcy podejrzanego na punkt I postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt IX KP 300/14/K w przedmiocie orzeczenia wobec podejrzanego Zbigniewa Kękusia badania stanu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym na zasadzie art. 437 § 1 kpk postanawia: postanowienie w zaskarżonej części tj. w jego punkcie I utrzymać w mocy.
Uzasadnienie
Zbigniew Kękuś jest podejrzany o to, że w dniu 05 maja 2014 r. w Krakowie, będąc pozbawionym wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, usiłował się samouwolnić używając przemocy polegającej na kopnięciu kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu Fiat Ducato nr rej. HPHB 147, która to z dużą siłą uderzyła konwojującego funkcjonariusza policji sierż. sztab. Pawła Lewkowicza powodując u niego stłuczenie powłok klatki piersiowej po stronie prawej z podbiegnięciem krwawym tej okolicy, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu oraz wystawiając nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych, jednak zamierzonego rezultatu nie osiągnął z uwagi na obezwładnienie przez konwojujących go funkcjonariuszy policji, wskutek czego sierż. sztab.. Michał Doroba, który podejmując czynności w celu zapobieżenia jego ucieczki upadł doznając obrzęku lewego nadgarstka i stłuczenia lewego łokcia, co naruszyło czynności narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu, a okoliczności te miały miejsce, podczas lub w związku z wykonywaniem przez w/w funkcjonariuszy obowiązków służbowych, tj. o przestępstwo z art. 222 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 242 § 4 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.
Postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie orzekł (w punkcie I) wobec Zbigniewa Kękusia badanie stanu zdrowia psychicznego, połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym przez okres trwający nie dłużej niż 4 tygodnie, określając jako miejsce przeprowadzenia obserwacji Szpital Specjalistyczny im. dr Józefa Babińskiego w Krakowie.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli, w dniu 30 października 2014 roku podejrzany Zbigniew Kękuś oraz w dniu 04 listopada 2104 roku obrońca podejrzanego.
Podejrzany zarzucił postanowieniu:
– naruszenie art. 45.1 – zasady bezstronności i art. 42 Konstytucji RP, art. 366 § 1 kpk – polegające na wydaniu postanowienia bez wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności, art. 318 kpk oraz art. 79 § 1 pkt 3 kpk – poprzez pozbawienie możności skorzystania z prawa określonego w tym przepisie. Nadto oczywiste i rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 7 kpk, poprzez pominięcie w sprawie najważniejszego dowodu “Protokołu Zatrzymania Osoby”, art. 7 w zw. z art. 2 § pkt 1 i § 2 kpk – dokonanie dowolnej oceny dowodów z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania i wskazań wiedzy, podanie sprzecznej ze stanem faktycznym informacji, iż podejrzany był karany oraz oczywiste i rażące naruszenie prawa procesowego poprzez ocenę materiału dowodowego wbrew zasadom prawidłowego rozumowania i wskazań wiedzy, a w szczególności bezkrytyczną ocenę opinii biegłych lekarzy psychiatrów, a także oczywiste i rażące naruszenie art. 424 § 1 kpk, polegające na sporządzeniu uzasadnienia postanowienia opartego na zdawkowych, arbitralnych wzmiankach pozorujących uzasadnienie.
Obrońca podejrzanego zaskarżył postanowienie w zakresie punktu I, zarzucając mu mającą wpływ na treść zaskarżonego postanowienia obrazę przepisów, a to:
art. 203 § 1 zd. 1 kpk – wskutek błędnego uznania w oparciu o dostępne dowody, iż zachodzi przesłanka warunkująca dopuszczalność stosowania badania staniu zdrowia psychicznego podejrzanego z obserwacją w zakładzie leczniczym, polegająca na dużym prawdopodobieństwie popełnienia przez podejrzanego zarzucanego mu przestępstwa,
art. 203 § 1 zd. 2 kpk w zw. z art. 259 § 2 kpk – poprzez błędne przyjęcie, że w przypadku ewentualnego uznania podejrzanego za winnego popełnienia zarzuconego mu przestępstwa orzeczona zostanie wobec niego kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania,
art. 92 kpk w zw. z art. 4 kpk – przez oparcie zaskarżonego rozstrzygnięcia, a w tym ustaleń w zakresie rzekomo zachodzącego dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez podejrzanego zarzuconego mu przestępstwa, na fragmentarycznym materiale dowodowym, w szczególności poprzez pominięcie zawartych w przedłożonych do akt sprawy przez podejrzanego pismach zawierających jego opis zdarzenia z zarzuconym mu czynem.
Skarżący, podejrzany oraz jego obrońca wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Zażalenia podejrzanego oraz jego obrońcy nie zasługują na uwzględnienie.
Podejmując krytykę rozstrzygnięcia o konieczności przeprowadzenia badania zdrowia psychicznego Zbigniewa Kękusia w warunkach izolacji w zakładzie leczniczym, obrońca podejrzanego uzasadnił swoje wątpliwości w zakresie powyższej decyzji przede wszystkim brakiem zaistnienia dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez podejrzanego zarzucanego mu przestępstwa, a także błędne przyjęcia, iż zostanie wobec niego orzeczona kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia.
Przypomnieć należy, iż stosownie do treści art. 203 § 1 kpk w razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo, a nadto wskazanej obserwacji nie stosuje się, gdy na podstawie okoliczności sprawy można przewidywać, że sąd orzeknie w stosunku do oskarżonego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub karę łagodniejszą albo, iż okres obserwacji przekroczy przewidywany wymiar kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia (odpowiednio przepis art. 259 § 2 kpk). W przekonaniu Sądu Odwoławczego wszystkie powyższe przesłanki zastosowania wobec podejrzanego obserwacji sądowo-psychiatrycznej w zakładzie leczniczym zostały spełnione (przy braku zaistnienia przesłanki negatywnej).
Po pierwsze zebrany w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany Zbigniew Kękuś dopuścił się zarzucanego mu czynu. Świadczą o tym zeznania naocznych świadków zdarzenia z dnia 05 maja 2014 roku Pawła Lewkowicza, Marcina Raka oraz Michała Doroby, a także opinia sądowo-medyczna w zakresie doznanych obrażeń przez policjantów (k.73). Nie sposób stwierdzić, iż spójna i konsekwentna relacja tychże świadków, jest gołosłowna i nie ma żadnego pokrycia w rzeczywistości.
Osoby te jako funkcjonariusze publiczni, jasno i logicznie przedstawili przebieg zdarzenia, które miało miejsce w trakcie wykonywania przez nich obowiązków służbowych. W obecnej chwili nie ma żadnych podstaw, by w całości odmówić im wiarygodności. A zatem niewątpliwie zachodzi duże prawdopodobieństwo dokonania przez Zbigniewa Kękusia zarzuconego mu czynu.
Należy podkreślić, iż podejrzany na niniejszym etapie postępowania przygotowawczego, nie przyznając się do stawianego mu zarzutu, odmówił składania wyjaśnień (k.14,84). Zatem zarzut obrońcy podejrzanego, co do braku analizy przez Sąd I instancji stanowiska podejrzanego wyrażonego w formułowanych przez niego pismach, należy uznać za całkowicie chybiony. Kodeks postępowania karnego nie przewiduje takiej formy składania wyjaśnień przez podejrzanego, jedynie zgodnie z art. 176 § 1 kpk, na jego wyraźne żądanie przesłuchujący mógłby umożliwić mu spisanie swojego stanowiska, jednakże w warunkach zapobiegających porozumieniu się podejrzanego z innymi osobami w czasie spisywania wyjaśnień. Pisma Zbigniewa Kękusia załączone do akt sprawy nie stanowią żadnego dowodu w rozumieniu procedury karnej i dopiero w postępowaniu przed sądem ewentualnie będzie on mógł się do nich ustosunkować składając wyjaśnienia do protokołu,.
Podsumowując uznać należy, iż w niniejszym stanie sprawy, zaistniało duże prawdopodobieństwo popełnienia przez Zbigniewa Kękusia zarzucanego mu czynu, które jednak nie jest równoznaczne z pewnością możliwą do osiągnięcia dopiero po rozpatrzeniu sprawy przed sądem.
Kolejny zarzut podniesiony przez obrońcę podejrzanego – naruszenia art. 259 § 2 kpk w zw. z art. 203 § 1 zd. 2 kpk, tj. przyjęcia, iż wobec podejrzanego możliwe jest orzeczenie kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia – również nie jest zasadny. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia omówił wskazaną kwestię i podniósł, iż w niniejszej sprawie można przewidywać wymierzenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Za takim rozstrzygnięciem przemawia rodzaj naruszonego dobra prawnego (przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości), okoliczności popełnienia czynu oraz jego skutki (obrażenia ciała funkcjonariuszy), a nadto wcześniejsza karalność podejrzanego (wbrew temu co w zażaleniu podejrzany podnosił, iż nie był karany, w aktach sprawy znajdują się dane o karalności podejrzanego, w których widnieje skazanie podejrzanego z art. 226 § 1 kk, art. 212 § 1 kk i innych). Niniejsza ocena co do wymiaru kary za zarzucone podejrzanemu przestępstwo, dokonywana odpowiednio wcześniej, jest jedynie prognozą, a zatem musi zawierać w sobie odpowiednio szerokie spektrum możliwej sankcji karnej. W przedmiotowej sprawie nie można wykluczyć orzeczenia przez Sąd wobec Zbigniewa Kękusia kary pozbawienia wolności bez jej warunkowego zawieszenia. Przyjęta kwalifikacja czynu, stopień społecznej szkodliwości, a także inne czynniki, które mają znaczenia przy wymiarze kary, przemawiają za możliwością orzeczenia wobec podejrzanego bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Przepis art. 242 § 4 kk przewiduje orzeczenie kary pozbawienia wolności do lat 3. Czyn Zbigniewa Kękusia uznać należy za znacznie społecznie szkodliwy, gdyż godzi w prawidłowe działanie organów wymiaru sprawiedliwości, a także spowodował realne obrażenia ciała u dwóch osób. Nadto wymaga podkreślenia fakt, iż do zatrzymania podejrzanego doszło wskutek braku dobrowolnego wykonania przez niego obowiązku nałożonego przez Sąd Rejonowy w Dębicy o poddaniu się badaniu sądowo – psychiatrycznemu. Niniejsze okoliczności, w powiązaniu z wcześniejszą karalnością oskarżonego prowadzą do konkluzji, iż zachodzi możliwość orzeczenia wobec niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności.
Wreszcie zauważyć należy, iż poddanie podejrzanego obserwacji psychiatrycznej nie można oceniać, ani w kategoriach zastosowania środka zabezpieczającego, ani jako tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie. Nie jest to forma pozbawienia wolności, lecz jest to czynność procesowa o charakterze dowodowym. Pierwszorzędnym celem tej instytucji jest ustalenie, czy podejrzany w ogóle zdolny jest do ponoszenia odpowiedzialności karnej za zarzucony mu czyn z racji swojego stanu zdrowia psychicznego. Biegli wskazali bowiem na możliwość występowania u niego psychotycznych zaburzeń psychicznych z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych, przy czym niemożliwe jest wydanie jednoznacznej opinii na podstawie badania psychiatrycznego przeprowadzonego w warunkach ambulatoryjnych. Wobec takich zapatrywań biegłych przedstawionych w sporządzonej przez nich ekspertyzie, skierowanie podejrzanego na badanie psychiatryczne w warunkach obserwacji w szpitalu psychiatrycznym jest nieodzowne ze względu na konieczność ustalenia właśnie, czy zachowanie opisane w stawianym mu zarzucie w ogóle może zostać uznane za zawinione, a zatem przestępne. Rezygnacja natomiast z obserwacji sądowo – psychiatryczne mogłaby stworzyć ryzyko wydania wobec Zbigniewa Kękusia wyroku skazującego pomimo, iż wyniki przeprowadzonej obserwacji jego winę mogą wyłączyć. Powyższe wywody dotyczą również zarzutów wywiedzionych przez podejrzanego w złożonym przez niego zażaleniu, zwłaszcza w zakresie oceny materiału dowodowego, w tym opinii biegłych lekarzy psychiatrów oraz uprzedniej karalności podejrzanego – k. 21. Nie znajduje także podstaw zarzut podejrzanego naruszenia art. 318 kpk (podejrzany miał możliwość zapoznania się z opinią biegłych i brał udział w postępowaniu) i art. 79 § 1 pkt 3 kpk (podejrzany w postępowaniu występował z obrońcą wyznaczonym mu z urzędu). Nietrafny również pozostaje zarzut podejrzanego co do sporządzenia uzasadnienia postanowienia, opartego na zdawkowych, arbitralnych wzmiankach pozorujących uzasadnienie. Sąd Rejonowy zawarł w uzasadnieniu wszystkie elementy wymagane przy sporządzaniu uzasadnienia, jak również podjętą przez siebie decyzję we właściwy sposób uzasadnił.
Wobec przytoczonych argumentów Sąd Odwoławczy podzielił stanowisko Sądu I instancji, iż w przypadku podejrzanego Zbigniewa Kękusia słusznym jest zastosowanie badania staniu zdrowia psychicznego połączonego z obserwacją w zakładzie leczniczym – wszystkie bowiem przesłanki stanowiące warunek konieczny takiego rozstrzygnięcia zostały spełnione.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Odwoławczy orzekł jak w sentencji postanowienia. SSO Jadwiga Żmudzka SSO Lidia haj SSR (del.) Agnieszka Sułowska-Gibas”
Dowód: Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy, sygn. IV Kz 718/14, postanowienie SSO Lidii
Haj, SSO Jadwigi Żmudzkiej, SSR del. Agnieszki Sułowskiej-Gibas z dnia 10 kwietnia 2015 r. – Załącznik 2

Ad. pkt. I i II
Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy podał w postanowieniu z dnia 10.04.2015 r. – Załącznik 2: “Nie znajduje także podstaw zarzut podejrzanego naruszenia art. 318 kpk (podejrzany miał możliwość zapoznania się z opinią biegłych i brał udział w postępowaniu) i art. 79 § 1 pkt 3 kpk (podejrzany w postępowaniu występował z obrońcą wyznaczonym mu z urzędu).”

Wskazać należy, że art. 42.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi: „Każdy, przeciw komu prowadzone jest postępowanie karne, ma prawo do obrony we wszystkich stadiach postępowania. Może on w szczególności wybrać obrońcę lub na zasadach określonych w ustawie korzystać z obrońcy z urzędu.”
Na podstawie zacytowanego wyżej prawa:
Trybunał Konstytucyjny orzekł wyrokiem z dnia 17 lutego 2004 r., Sygn. akt SK 39/02, OTK 2004, Nr 2 poz. 7 – „Konstytucyjne prawo do obrony należy rozumieć szeroko, jest ono bowiem nietylko fundamentalną zasadą procesu karnego, ale też elementarnym standardemdemokratycznego państwa prawnego. Prawo to przysługuje każdemu od chwili wszczęciaprzeciwko niemu postępowania karnego (w praktyce od chwili przedstawienia zarzutów).”
Sąd Najwyższy podał w uchwale z dnia 20 września 2007 r., I KZP 26/07, Prok. i Pr., 2007, Nr 12 – „(…) Stwierdzić należy, że prawo do obrony jest fundamentalnym prawem obywatelskim gwarantowanym Konstytucją R. P. oraz przepisami konwencji międzynarodowych, które Polska podpisała i ratyfikowała, a które przez to stały się częścią wewnętrznego porządku prawnego (art. 8 ust. 2 Konstytucji R. P.). Przepis art. 42 ust. 2 Konstytucji R. P. gwarantuje każdemu przeciwko komu jest prowadzone postępowanie karne prawo do obrony, we wszystkich stadiach tego postępowania. W piśmiennictwie podkreśla się doniosłość tego uprawnienia, które w istocie swej jest ,,prawem do ochrony jednostki przed wszelkimi ingerencjami w sferę wolności i praw, jakim zagraża bądź ze swej natury powoduje proces karny. Jest to zatem prawo do obrony człowieka, a nie jego roli czy statusu w procesie karnym.”

Zbigniewowi Kękusiowi przedstawiono zarzut w dniu 6 maja 2014 r., czego dowodem sporządzone w tym dniu Uzasadnienie postanowienia o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 3: „Kraków, dnia 06 maja 2104 r. Komisariat Policji IV w KrakowieL.dz. MKZ-D-1851/14 RSD-#/14 1 Ds. #/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE postanowienia o przedstawieniu zarzutów
Asp. Marcin Moń z Komisariatu Policji IV w Krakowie prowadząc dochodzenie l.dz. MKZ-D-1851/14 przeciwko Zbigniewowi Kękuś podejrzanemu o czyn z art. 13 § 1 kk zw. z art. 242 § 4 kk działając na podstawie art. 313 § 1, 314 kpk i zgodnie z art. 313§2 kpk, w dniu 6 maja 2014 r., przedstawił postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 06.05.2014 r., ob. Zbigniewowi Kękuś zarzucając mu, że: W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, którą z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta sierż. sztab. Pawła Lewkowiczaw klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji.
Na podstawie art. 313§3i4, 314kpk postanowienie o przedstawieniu zarzutów uzasadniam Fakt popełnienia przez Zbigniewa Kękuś zarzuconego mu czynu udokumentowany jest zeznaniami świadków. Podane okoliczności uzasadniają przedstawiony podejrzanemu zarzut asp. Marcin Moń”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.
MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów – Załącznik 3

Zgodnie określonym w art. 42.2 Konstytucji oraz opartym na nim orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego i Sądu Najwyższego, od dnia 6 maja 2014 r. Zbigniewowi Kękusiowi przysługiwało prawo do obrony.
Także w dniu 6 maja 2014 r. prokurator referent w sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi Bartłomiej Legutko uznał, że posiada uzasadnione wątpliwości co do poczytalności Zbigniewa Kękusia i wydał dwa postanowienia o poddaniu go badaniom psychiatrycznym, tj.:
„Postanowienie o powołaniu biegłych lekarzy psychiatrów”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora
Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku – Załącznik 4
„Postanowienie o powołaniu biegłego – zasięgnięciu opinii”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora
Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku – Załącznik 5

Wydawszy w dniu 6 maja 2014 r. w.w. postanowienia prokurator B. Legutko także w dniu 6 maja 2014 r. skierował wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny wniosek o wyznaczenie Z. Kękusiowi obrońcy z urzędu:„Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, Kraków, dnia 6 maja 2014 r. 2 Ds. 542/14 Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie Wydział II Karny
Na zasadzie art. 79 § 1 pkt 3 kpk wnoszę o wyznaczenie obrońcy z urzędu dla Zbigniewa Kękusia (Kękuś) s. /imię ojca – ZKE/ ur. 02.05.1958 r., w Krakowie, zam. /adres – ZKE/ podejrzanego o przest. z art. 242 § 4 kk w postępowaniu tut. Prokuratury o sygn. 2 Ds. 542/14, bowiem zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego poczytalności, a nie ma on obrońcy z wyboru. Prokurator Prokuratury Rejonowej Bartłomiej Legutko”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, pismo z dnia 6 maja 2014 r. prokuratora
Bartłomieja Legutki do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy

Obrońca z urzędu został wyznaczony Zbigniewowi Kękusiowi zarządzeniem z dnia 12 maja 2014 r.: „Sygn. akt II Kp 293/14/K, 2 Ds. 542/14 Dnia 12.05.2014 r. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy SSR Sebastian Mazurek Protokolant (…) po rozpatrzeniu wniosku Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza z dnia 07.05/2014 w sprawie 2 Ds. 542/14 na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 Zarządził: wyznaczyć dla podejrzanego Zbigniewa Kękuś (…) obrońcę z urzędu w osobie adw. Jarosława Piekara (…) albowiem prokurator dopuścił dowód z opinii biegłych psychiatrów na okoliczność stanu zdrowia psychicznego podejrzanego, stąd udział obrońcy jest obligatoryjny, przynajmniej do czasu, aż biegli stwierdzą, że poczytalność podejrzanego nie budzi wątpliwości, a skoro podejrzany nie ma obrońcy z wyboru, należało wyznaczyć mu obrońcę z urzędu. (…)”
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny, sygn. akt II Kp 293/14/K, Zarządzenie z dnia 12
maja 2014 r. sędziego Sebastiana Mazurka o wyznaczeniu obrońcy z urzędu w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. 2 Ds. 542/14

Biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla poddali Zbigniewa Kękusia badaniu – jak twierdzi Zbigniew Kękuś mimo braku mojej zgody i nie poinformowawszy go, że go badają – doprowadzonego na badania przez Policję na podstawie postanowienia z dnia 25 kwietnia 2014 r. sędzi Sądu Rejonowego w Dębicy Beaty Stój rozpoznającej sprawę przeciwko Z. Kękusiowi do sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10/ w dniu 7 maja 2014 r.
Z mocy prawa określonego w art. 318 k.p.k.: „Gdy dopuszczono dowód z opinii biegłych albo instytucji naukowej lub specjalistycznej, podejrzanemu i jego obrońcy oraz pokrzywdzonemu i jego pełnomocnikowi doręcza się postanowienie o dopuszczeniu tego dowodu i zezwala na wzięcie udziału w przesłuchaniu biegłych oraz na zapoznanie się z opinią, jeżeli złożona została na piśmie. Podejrzanego pozbawionego wolności nie sprowadza się, gdy spowodowałoby to poważne trudności.” było ustawowym obowiązkiem prokuratora B. Legutki doręczyć w.w. postanowienia Zbigniewowi Kękusiowi i jego obrońcy. Jeśli jednak:
Zbigniewowi Kękusiowi przedstawiono zarzut w dniu 6 maja 2014 r.,
prokurator B. Legutko wydał w dniu 6 maja 2014 r. postanowienia o poddaniu Z. Kękusia badaniom psychiatrycznym uznając, że nabrał uzasadnionych wątpliwości co do jego poczytalności,
prokurator B. Legutko skierował w dniu 6 maja 2014 r. wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny o wyznaczenie Z. Kękusiowi obrońcy z urzędu z powodu wątpliwości co do poczytalności Z. Kękusia,
Zbigniew Kękuś został poddany badaniom w dniu 7 maja 2014 r.,
Zbigniewowi Kękiusiowi doręczono postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o poddaniu go badaniom psychiatrycznym w dniu 26 maja 2014 r.,
Sąd wyznaczył Z. Kękusiowi obrońcę zarządzeniem z dnia 12 maja 2014 r.,
to znaczy, że prokurator Bartłomiej Legutko niedopełnił przed czynnością procesową, tj., badaniem Z. Kękusia w dniu 7 maja 2014 r. obowiązku określonego w art. 318 k.p.k.
Oznacza to także, że prokurator B. Legutko uznawszy w dniu 6 maja 2014 r., że posiada uzasadnione wątpliwości co do poczytalności Zbigniewa Kękusia, świadomie i celowo pozbawił go podczas czynności procesowej polegającej na jego badaniach psychiatrycznych w dniu 7 maja 2014 r. możności skorzystania z prawa określonego w art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k. i art. 42.2 Konstytucji, fundamentalnej zasady procesu karnego, elementarnego standardu demokratycznego państwa prawnego, konstytucyjnego prawa do obrony – człowieka, a nie jego roli czy statusu w procesie karnym – gwarantowanego Zbigniewowi Kękusiowi we wszystkich stadiach postępowania, od chwili przedstawienia mu w dniu 6 maja 2014 r. zarzutu.

Podając w postanowieniu z dnia 10.04.2015 r.: “Nie znajduje także podstaw zarzut podejrzanego naruszenia art. 318 kpk (podejrzany miał możliwość zapoznania się z opinią biegłych i brał udział w postępowaniu) i art. 79 § 1 pkt 3 kpk (podejrzany w postępowaniu występował z obrońcą wyznaczonym mu z urzędu).” Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas dokonał oceny zgromadzonego materiału dowodowego wbrew zasadom prawidłowego rozumowania.
Jeśli bowiem czynność procesową, badanie psychiatryczne Zbigniewa Kękusia przeprowadzono w dniu 7 maja 2014 r. – po przedstawieniu mu zarzutu w dniu 6 maja 2014 r. – a obrońca z urzędu został mu wyznaczony przez Sąd w dniu 12 maja 2014 r., to … jest oczywiste, że wyznaczony Z. Kękusiowi obrońca z urzędu nie mógł brać udziału w jego badaniu w dniu 7 maja 2014 r., bo wtedy jeszcze… nie był wyznaczony przez Sąd.
Ja, wyznaczony w.w. zarządzeniem z dnia 12 maja 2014 r. obrońca z urzędu Z. Kękusia zostałem powiadomiony o tym, że jestem jego obrońcą pismem doręczonym mi w dniu 19 maja 2014 r.

Ad. pkt. III
Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy podał – Załącznik 2:
“Po pierwsze zebrany w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany Zbigniew Kękuś dopuścił się zarzucanego mu czynu. Świadczą o tym zeznania naocznych świadków zdarzenia z dnia 05 maja 2014 roku Pawła Lewkowicza, Marcina Raka oraz Michała Doroby, a także opinia sądowo-medyczna w zakresie doznanych obrażeń przez policjantów (k.73). Nie sposób stwierdzić, iż spójna i konsekwentna relacja tychże świadków, jest gołosłowna i nie ma żadnego pokrycia w rzeczywistości. Osoby te jako funkcjonariusze publiczni, jasno i logicznie przedstawili przebieg zdarzenia, które miało miejsce w trakcie wykonywania przez nich obowiązków służbowych. W obecnej chwili nie ma żadnych podstaw, by w całości odmówić im wiarygodności. A zatem niewątpliwie zachodzi duże prawdopodobieństwo dokonania przez Zbigniewa Kękusia zarzuconego mu czynu.”
“(…) Podejrzany zarzucił postanowieniu: (…) Nadto oczywiste i rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 7 kpk, poprzez pominięcie w sprawie najważniejszego dowodu “Protokołu Zatrzymania Osoby.”
“Należy podkreślić, iż podejrzany na niniejszym etapie postępowania przygotowawczego, nie przyznając się do stawianego mu zarzutu, odmówił składania wyjaśnień (k.14,84).”

Oto zeznania funkcjonariuszy Policji, którzy konwojowali Z. Kękusia:
Zeznania sierż. sztab. Pawła Lewkowicza – Załącznik 6: przesłuchująca st. sierż Anna Pękala-Rossa, zeznania złożone w dniu 5 maja 2014 r., godz. 18:45 – 19:30: „(…) Kiedy dojechaliśmy na miejsce, tj. do Komisariatu Policji IV w Krakowie na ul. Królewską 4 około godz. 16:00 zaparkowaliśmy radiowóz przed Komisariatem IV. Wszyscy wyszliśmy z radiowozu. Następnie za pomocą pilota kierowca odblokował drzwi tylne zamykające przedział dla przewozu osób zatrzymanych, po czym zbliżyłem się do tych drzwi będąc po prawej stronie i zacząłem otwierać skrzydła drzwi. W tym czasie st. post. Marcin Rak otwierał zamek w kracie zabezpieczającej oraz listwę (skobla) blokującej ten zamek. Marcin stał wówczas z lewej strony drzwi. Michał Doroba stał centralnie przed drzwiami pomieszczenia do przewozu osób zatrzymanych w odległości ok. 1 m. od krawędzi drzwi by zachować bezpieczną odległość i w razie chęci ucieczki asekurować zatrzymanego. W tym momencie – kiedy stałem przy prawym skrzydle zatrzymany Zbigniew Kękuś kopnął w kratę zabezpieczającą, krata z dużą siłą uderzyła mnie w klatkę piersiową na wysokości prawego ramienia (staw barkowy).”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, k. 3-4 – Załącznik 6
Zeznania st. post. Marcina Raka – Załącznik 7: przesłuchująca nadkom. Ewa Styczeń, zeznania złożone w dniu 5 maja 2014 r., godz. 18:45 – 19.10: „(…) Po przyjeździe pod Komisariat IV w Krakowie na ul. Królewskiej, ja zaparkowałem radiowóz frontem do budynku, zgasiłem silnik i wszyscy w trójkę wysiedliśmy z radiowozu kierując się pod tył pojazdu. Ja otworzyłem drzwi radiowozu, z tyłu za mną stali sierż. Doroba z mojej prawej strony, a sierż. Lewkowicz z lewej mojej strony. Po otwarciu drzwi radiowozu z kieszeni munduru wyciągnąłem klucz do kraty połączony z kluczem do radiowozu. Włożyłem klucz do zamka i go przekręciłem otwierając zamek w kratownicy. Zbigniew Kękuś siedział po lewej stronie wnętrza pomieszczenia, miał ręce skute kajdankami z przodu. Jak otwierałem siedział spokojnie. Po odsunięciu zabezpieczenia nagle Zbigniew Kękuś kopnął nogą w kratę, która otwierając się gwałtownie uderzyła w drzwi pojazdu i odbijając uderzyła w bark sierż. Lewkowicza”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania st. post. Marcina Raka,
k. 7-8 – Załącznik 7
Zeznania sierż. sztab. Michała Doroby – przesłuchująca st. post. Joanna Pacułt, zeznania złożone w dniu 5 maja 2014 r., godz. 18:45 – 19:40 – Załącznik 8: „(…) Po przybyciu pod budynek Komisariatu Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, w trakcie gdy st. post. Marcin Rak otwierał drzwi przedziału dla osób zatrzymanych do pojazdu służbowego m-ki Fiat Ducato konwojowany Zbigniew Kękuś celowo kopnął w kratę, która uderzyła w drzwi pojazdu, a następnie drzwi te uderzyły w klatkę piersiową sierż. sztab. Pawła Lewkowicza.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Michała Doroby, k. 9 – Załącznik 8

Poniżej – Tabela 1 – przedstawiam zbiorcze zestawienie prezentujące podsumowanie zeznań sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, sierż. sztab. Michała Doroby i st. post. Marcina Raka w najważniejszych wątkach zdarzenia skutkującego przedstawieniem Z. Kękusiowi w dniu 6 maja 2014 r. w.w. zarzutu, tj. co zeznali w dniu 5 maja 2014 r. w kwestii:
co kopnął Z. Kękuś
co uderzyło sierż. sztab. Pawła Lewkowicza
w co sierż. sztab. Paweł Lewkowicz otrzymał uderzenie.

Imię i nazwisko funkcjonariusza Policji
Co kopnął Z. Kękuś?
Co uderzyło sierż. sztab. Pawła Lewkowicza
W co otrzymał uderzenie sierż. sztab. Paweł Lewkowicz
Sierż. sztab. Paweł Lewkowicz
Kratę
Bezpośrednio krata
W klatkę piersiową
St. post. Marcin Rak
Kratę
Krata, po odbiciu się od drzwi
W bark
Sierż. sztab. Michał Doroba
Kratę
Drzwi
W klatkę piersiową
Tabela 1: Podsumowanie zeznań policjantów złożonych w dniu 5 maja 2014 r.

Z trzech całkowicie różniących się wariantów opisu tego samego zdarzenia, prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko wybrał pierwszy.
Wskazać należy, że płaska krata zabezpieczająca przedział osób zatrzymanych w samochodzie Fiat Ducato nie mogła – bo stoi temu na przeszkodzie budowa anatomiczna człowieka – uderzyć policjanta w klatkę piersiową.
Mogła by go uderzyć w twarz, ale nie w klatkę piersiową. Człowiek tak jest zbudowany, że głowa wystaje lekko przed klatkę piersiową.
Nie mogły go też uderzyć w klatkę piersiową drzwi samochodu Fiat Ducato – jak zeznał sierż. Michał Doroba – bo te są tak samo płaskie, jak krata.
Żeby otrzymać uderzenie płaską kratą – lub tak samo płaskimi drzwiami – w klatkę piersiową, sierż. sztab. Paweł Lewkowicz musiałby stać przed tyłem samochodu Fiat Ducato, w którym znajduje się przedział dla osób zatrzymanych, pod kątem otwierania się kraty i /lub drzwi, z rękami opuszczonymi wzdłuż tułowia, z wycofaną głową i nienaturalnie wypchniętą do przodu klatką piersiową.
Ponadto wskazać należy, że:
sierż. sztab. Paweł Lewkowicz zeznał także – Załącznik 6: „(…) W tym czasie zatrzymany Zbigniew Kękuś wysunął nogę z pomieszczenia dla zatrzymanych i przyjął pozycję jak do ucieczki, zrobił ruch do przodu z zamiarem ucieczki. Widząc to obydwaj policjanci towarzyszący mi zainterweniowali. Sierż. sztab. Michał Doroba i st. post. Marcin Rak użyli wobec Zbigniewa Kuś siły fizycznej, ponieważ zatrzymany wykonywał gwałtowne ruchy, chcąc się uwolnić. W trakcie obezwładniania zatrzymanego obydwaj policjanci upadli wraz z zatrzymanym na płyty chodnika.(…)”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, k. 4 – Załącznik 6
st. post. Marcin Rak zeznał także – Załącznik 7: „(…) w tym czasie Zbigniew Kękuś próbował wyskoczyć z radiowozu, ale my go w trójkę trzymaliśmy i trzymając go on się przewrócił na chodnik trzymany cały czas przez sierż Lewkowicza.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania st. post. Marcina Raka,
k. 7 – Załącznik 7
sierż. sztab. Michał Doroba zeznał także – Załącznik 8: „(…) Gdy zauważyliśmy, że konwojowany wystawił nogę z pomieszczenia dla osób zatrzymanych obezwładniliśmy go używając siły fizycznej w postaci chwytów obezwładniających w celu zapobieżenia jego ucieczce oraz upadliśmy wraz z konwojowanym na chodnik przed Komisariatem Policji IV w Krakowie.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Michała Doroby, k. 9 – Załącznik 8
Gdyby zeznania policjantów polegać miały na prawdzie, wniosek z nich, że to oni uznawszy, że Zbigniew Kękuś zamierza uciekać wyciągnęli go z samochodu oraz używając siły fizycznej obezwładnili go i powalili na płyty chodnikowe.
Z zeznań wszystkich trzech policjantów wniosek, że po rzekomym przez Z. Kęksuia kopnięciu kraty, on w dalszym ciągu siedział w samochodzie. Nie uciekał.
Jeśli wysunął nogę, to w zamiarze… opuszczenia samochodu.
Sierż. sztab. P. Lewkowicz i sierż. sztab. Michał Doroba poświadczyli, że to policjanci wyciągnęli Zbigniewa Kękusia z samochodu i używając wobec niego siły fizycznej powalili na chodnik. Jakkolwiek policjanci i w tym przypadku różnią się w zeznaniach, bo o ile sierż. sztab. P. Lewkowicz zeznał, że to sierż. sztab. Michał Doroba i st. post. upadli z Z. Kękusiem na płyty chodnikowe, to st. post. Michał Rak zeznał, że Z. Kękuś upadł na nie razem z sierż. sztab. Pawłem Lewkowiczem.

W tym miejscu wskazać należy, że § 12.2 Zarządzenia Nr 360 Komendanta Głównego Policji z dnia 26 marca 2009 r. stanowi: „W przypadku wykonywania konwoju przystosowanym do tego policyjnym środkiem transportu, konwojent po wprowadzeniu osób konwojowanych do wnętrza środka transportu i zamknięciu drzwi zajmuje miejsce w przedziale dla konwojenta, a dowódca konwoju zajmuje miejsce obok kierowcy.”
Skoro jest obowiązkiem konwojenta wprowadzić konwojowanego do wnętrza środka transportu, to jest także jego obowiązkiem go wyprowadzić. Tymczasem z zacytowanych wyżej zeznań policjantów wniosek – jakkolwiek i w tym przypadku różnią się w zeznaniach – że po otworzeniu drzwi samochodu i odbezpieczeniu kraty żaden z nich nie wszedł do przedziału dla osób zatrzymanych po Z. Kękusia, lecz że po wysunięciu przez niego nogi wyciągnęli go z samochodu i powalili na płyty chodnikowe.
Z całą pewnością zeznań sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka i sierż. sztab. Michała Doroby nie można potraktować jako spójnej i konsekwentnej relacji, jako jasnego i logicznego przedstawienia przebiegu zdarzenia.

Wskazać także należy, że po zdarzeniu, do którego miało dojść w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4, w godz. 16:45 – 17:00 w siedzibie dodatkowej w.w. Komisariatu przy ul. Radzikowskiego 29 sporządzono „Protokół Zatrzymania Osoby”. Sporządzono go w obecności sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka i sierż. sztab. Michała Doroby. Podano w nim – Załącznik 9: „Dyżurny Zespołu Dyżurnych Komisariatu Policji IV w Krakowie JED 56155 K2-321/14 15:40 05.05.2014
Protokół zatrzymania osoby
imię i nazwisko osoby zatrzymanej Zbigniew Kękuś
na podstawie: art. 75 § 2, kpk, art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji miejsce czynności: Prokuratura Rejonowa Kraków ul. Mosiężnicza 2
stopień imię i nazwisko: /stopień, imię i nazwisko – ZKE/
nazwa jednostki Policji: WK KWP Kraków
miejsce sporządzenia protokołu, godzina, data: Kraków, ul. Radzikowskiego 29, 16:45 05.06.2014
Osoby uczestniczące w czynności:
zatrzymał: Zbigniew Kękuś
syn: /imiona rodziców, nazwisko rodowe matki – ZKE/
zam. w /adres – ZKE/
ur. 02.05.1958 w Kraków
1.zajęcie:
Tożsamość zatrzymanego ustalono na podstawie dowód osobisty /numer dowodu osobistego – ZKE/
Numer PESEL /numer – ZKE/
Rysopis:
Przyczyna zatrzymania: Nakaz Doprowadzenia wydany przez Sąd Rejonowy w Dębicy zatrzymania na czas nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzenia do biegłego lekarza sądowego przy ul. Montelupich 7 w dniu 07.05.2014 r. godz. 12.00 sygn. akt II K 407/13
Oświadczenie zatrzymanego: Zostałem pouczony o przysługującym mi na mocy art. 244 § 2, 245, 246 § 1 i 2, 612 § 2 kpk, art. 47 § 1 kpow prawie: wniesienia do sądu Rejonowego w Dębicy, w terminie 7 dni zażalenia, w którym mogę się domagać zbadania zasadności, legalności oraz prawidłowości zatrzymania (zażalenie na postanowienie sądu rozpoznaje ten sam sąd w składzie trzech sędziów), żądania powiadomienia o zatrzymaniu osoby najbliższej lub innej osoby, pracodawcy lub szkoły, kontaktu z adwokatem/radcą pranym i bezpośredniej z nim rozmowy, nawiązania kontaktu z urzędem konsularnym lub przedstawicielstwem dyplomatycznym.
Podpis zatrzymanego: odmówił podpisu
Po pouczeniu zatrzymany oświadczył co następuje: Nie wnosi zażalenia na prawidłowość zatrzymania.
Oświadczenie osoby w związku z zatrzymaniem: Żąda powiadomienia o zatrzymaniu swojej matki Wandy Kękuś /numer telefonu – ZKE/ nie żąda kontaktu z adwokatem.
Powiadomiono p. Wandę Kękuś 5.05.14, godz. 17:25 st. asp. P. Tarnówko
Oświadczenie zatrzymanego o stanie zdrowia z uwzględnieniem opisu i przyczyn ewentualnych obrażeń, wg. oświadczenia zdrowy.
Policjant nie wnosi o badanie lekarskie.
Omówienie skreśleń oraz poprawek i uzupełnień poczynionych w protokole – nie było
Zgłoszone przez osoby uczestniczące w czynności zarzuty, co do treści protokołu orazoświadczenie policjanta prowadzącego czynność –nie było
Do protokołu załączono: brak załączników
Czynność zakończono: 17:00 05.05.2014
Podpis policjanta/podpis nieczytelny – ZKE/
Protokół osobiście odczytałem/odczytano mi: odmówił podpisu
Kopię niniejszego protokołu otrzymałem: odmówił podpisu”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat IV Policji w Krakowie,
„Protokół zatrzymania osoby” z dnia 5 maja 2014 r. – Załącznik 9

Protokół został podpisany przez funkcjonariusza, który go sporządził, st. asp. Romana Tarnówko.
W sporządzonym – w Zbigniewa Kękusia oraz sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, st. post. Marcina Raka i sierż. sztab. Michałą Doroby obecności – w godz. 16:45-17:00„Protokole Zatrzymania Osoby” nie podano, że Z. Kękuś podjął wcześniej, ok. godz.16:00, próbę samouwolenienia, w tym przez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział osób zatrzymanych samochodu, którym go konwojowano. Nie podano ponieważ policjanci nie zgłosili tego do „Protokołu”.
Żaden z w.w. funkcjonariuszy Policji nie zgłosił także, że w jakikolwiek sposób ucierpiał z powodu jakichkolwiek działań Zbigniewa Kękusia, gdy go konwojowano.
Żaden z funkcjonariuszy Policji, w tym kierujący akcją nie zgłosili żadnych zastrzeżeń do treści „Protokołu”, w którym sporządzający go st. asp. Roman Tarnówko podał – Załącznik 9: „Zgłoszone przez osoby uczestniczące w czynności zarzuty, co do treści protokołu orazoświadczenie policjanta prowadzącego czynność –nie było.”
Dowód: Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat IV Policji w Krakowie,
„Protokół zatrzymania osoby” z dnia 5 maja 2014 r. – Załącznik 9

Sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny Katarzyna Kaczmara oddaliła wniosek Zbigniewa Kękusia o dopuszczenie dowodu z „Protokołu Zatrzymania Osoby” sporządzonego w dniu 5 maja 2014 r., w godz. 16:45 – 17:00.
Rozpoznające zażalenie Z. Kękusia na postanowienie SSR K. Kaczmary, sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy, SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas podały wprawdzie w postanowieniu z dnia 10.04.2015 r. – Załącznik 2: “(…) Podejrzany zarzucił postanowieniu: (…) Nadto oczywiste i rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 7 kpk, poprzez pominięcie w sprawie najważniejszego dowodu “Protokołu Zatrzymania Osoby.”, ale także nie odniosły się w postanowieniu do jego treści.

Wskazać także należy, że SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas podały w postanowieniu z dnia 10.04.2015 r. – Załącznik 2: “Należy podkreślić, iż podejrzany na niniejszym etapie postępowania przygotowawczego, nie przyznając się do stawianego mu zarzutu, odmówił składania wyjaśnień (k.14,84).”
To nieprawda.
Zbigniew Kękuś bowiem nie tylko w pismach procesowych złożonych do akt sprawy Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14 i Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny sygn. akt IX Kp 300/14/K, ale także ustnie, podczas posiedzenia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny w dniu 16 października 2014 r. podał jego wersję zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r., ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie, ul. Królewska 4.
Wyjaśnił, że zeskakując z wysokiego progu samochodu Fiat Ducato, którym go konwojowano potknął się i upadł na stojącego na wprost niego policjanta. Wtedy wszyscy trzej policjanci mieli według oświadczenia Z. Kękusia rzucić się na niego i powalić go na płyty chodnikowe.
Wersję Zbigniewa Kękusia należy uznać za spójną, logiczną i uzasadnioną z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego.
Oświadczenie Z. Kękusia jak wyżej zostało zarejestrowane podczas posiedzenia Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny w dniu 16.10.2014 r. za pomocą urządzenia rejestrującego dźwięk i obraz.
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K, płyta z
zarejestrowanym za pomocą kamery cyfrowej nagraniem posiedzenia w dniu 16 października 2014 r.

Ad. pkt IV
SSR Katarzyna Kaczmara podała w postanowieniu z dnia 16.10.2014 r., że Zbigniew Kękuś był w przeszłości karany – Załącznik 1: “Nadto podejrzany był już karany (informacja z KRK, k. 21-22 akt 2 Ds. 542/14; wyrok w sprawie II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy został uchylony tylko w części-kopia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11-k. 131 –załącznik do pisma podejrzanego).
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14, postanowienie sędzi
Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. – Załącznik 1

Sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas także podały kilkukrotnie w postanowieniu z dnia 10.04.2015 r., że Zbigniew Kękuś był karany – Załącznik 2: “(…) a nadto wcześniejsza karalność podejrzanego (wbrew temu co w zażaleniu podejrzany podnosił, iż nie był karany, w aktach sprawy znajdują się dane o karalności podejrzanego, w których widnieje skazanie podejrzanego z art. 226 § 1 kk, art. 212 § 1 kk i innych).”
(…) Niniejsze okoliczności, w powiązaniu z wcześniejszą karalnością oskarżonego prowadzą do konkluzji, iż zachodzi możliwość orzeczenia wobec niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności.”(…) Powyższe wywody dotyczą również zarzutów wywiedzionych przez podejrzanego w złożonym przez niego zażaleniu, zwłaszcza w zakresie oceny materiału dowodowego, w tym opinii biegłych lekarzy psychiatrów oraz uprzedniej karalności podejrzanego – k. 21.”
To nieprawda. Zbigniew Kękuś nie był karany.
Został skazany wyrokiem sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06 za popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. w Krakowie, za pośrednictwem www.zgsopo.webpark.pl iwww.zkekus.w.interia.pl osiemnastu przestępstw, tj. że:
pkt. I, III-XVI wyroku – znieważył w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
pkt IIwyroku – zniesławił /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika swej żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/,
pkt XVII wyroku – znieważył /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławił /art. 212 § 2 k.k./konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie piastującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla,
pkt XVIIIwyroku – rozpowszechniałwiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / wyrok sędziego
Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/6

Skazujący Z. Kękusia wyrok sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. został uchylony w zakresie wszystkich przypisanych mu nim czynów. Uchyliły go:
Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. /sygn. II Ko 283/10/ w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII Sąd Okręgowy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego. –Załącznik 10:
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego
w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. – Załącznik 10
Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11 – wydanym na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. PG IV KSK 699/11 – w zakresie pozostałych dwóch czynów, tj. z pkt. II i XVIII. Sąd Najwyższy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego – Załącznik 11:
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11 – Załącznik 11

Ponieważ SSR K. Kaczmaa podała w postanowieniu z dnia 16.10.2014 r. – Załącznik 1: “Nadto podejrzany był już karany (informacja z KRK, k. 21-22 akt 2 Ds. 542/14; wyrok w sprawie II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy został uchylony tylko w części-kopia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11-k. 131 –załącznik do pisma podejrzanego).” w załączeniu przesyłam:
w.w. wyrok wznowieniowy Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. II Ko 283/10, w którym Sąd Okręgowy podał między innymi: Załącznik 10: „Sygn. akt II Ko 283/10 Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej Dnia 15 września 2010r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Piotr Moskwa, Sędziowie SSO Andrzej Borek (spraw.) SSR del. do SO Marcin Świerk Protokolant /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 września 2010r. wniosku obrońcy skazanego Zbigniewa Kękusia o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 na podstawie art. 540 § 2 i art. 547 § 2 kpk wznawia postępowanie w sprawie II K 451/06 w punktach I, III – XVII wyroku i uchyla w tej części wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt II K 451/06 i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie jest zasadne w zakresie w jakim obrońca /adw. Małgorzata Wassermann – ZKE/ wskazuje na rażące naruszenie prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia – art. 226 § 1 kk.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego
w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r. – Załącznik 10
Dwa dokumenty w których sędzia referent w sprawie przeciwko Z. Kękusiowi po jej wznowieniu wyrokami wznowieniowymi Sądu Okręgowego w Rzeszowie i Sądu Najwyższego Beata Stój poświadczyła, że skazujący Z. Kękusia wyrok sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r., sygn. II K 451/0 przestał istnieć i stracił moc, tj.:
postanowienie z dnia 23 marca 2012 r. sygn. II K 451/06, w którym sędzia B. Stój poświadczyła – Załącznik 12: „Sąd Rejonowy w Dębicy /adres – ZKE/ A-411-46/10 Dębica, dnia 19 grudnia 2012 roku Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ W odpowiedzi na pismo z dnia 12 grudnia 2012 roku uprzejmie informuję, iż aktualnie nie ma podstaw do wypłaty kwoty 3239,20 zł, którą wskazał Pan jako odsetki ustawowe od zwróconej Panu w kwietniu 2012 roku kwoty 7280,70 zł. Kwota ta została wyegzekwowana na mocy prawomocnego i wykonalnego wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy i niezwłocznie zwrócona, gdy wyrok ten ostatecznie stracił moc po wznowieniu postępowania w części przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie i ostatecznie uchyleniu wyroku w pozostałym zakresie przez Sąd Najwyższy. Prezes Sądu Rejonowego Beata Stój”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt A-411-46/10, pismo prezesa Sądu SSR Beaty Stój z
dnia 19 grudnia 2012 r. – Załącznik 12
pisma sędzi Beaty Stój z dnia 19 grudnia 2012 r. do Zbigniewa Kękusia, w którym sędzia B. Stój poświadczyła – Załącznik 13: „Sygn. akt II K 4516 Ko 504/12 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2012 r. Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Beata Stój Protokolant: /imię i nazwisko Protokolanta – ZKE/ po rozpoznaniu sprawy Zbigniewa Kękusia skazanego za przestępstwa z art. 226 § 1 k.k. i art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i inne z urzędu w przedmiocie umorzenia postępowania wykonawczego na podstawie art. 15 § 1 k.k.w. postanawia umorzyć postępowanie wykonawcze w niniejszej sprawie albowiem wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 2012 r., sygn. IV K.K. 272/11, wyrok z dnia 18 grudnia 2007 r. wydany przez Sąd Rejonowy w Dębicy w sprawie Zbigniewa Kękusia o sygn. akt II K 451/06, został uchylony w zakresie rozstrzygnięć w punktach II i XVIII, a tym samym, w związku z wcześniejszym wznowieniem postępowania w pozostałym zakresie, powyższe orzeczenie przestało istnieć.”
Dowód: Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/
postanowienie z dnia 23 marca 2012 r. sędzi Beaty Stój – Załącznik 13

Ad. pkt V
Przy ustalaniu stopnia prawdopodobieństwa popełnienia przez Zbigniewa Kękusia przypisanych mu czynów Sąd winien kierować się zasadą obiektywizmu wyrażoną w art. 4 k.p.k., biorąc pod uwagę wszelkie okoliczności sprawy. Sąd jest też zobowiązany do wyjaśnienia sprzeczności pomiędzy zebranymi w sprawie dowodami.
Zbigniew Kękuś przedstawił nie tylko w pismach procesowych – jak mu zarzucił Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy w postanowieniu z dnia 10.04.2015 r., sygn. IV Kz 718/14 – ale także podczas posiedzenia Sądu I instancji, tj. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny w dniu 16 października 2014 r., spójną, logiczną i uzasadnioną z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego wersję zdarzenia w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie, przy ul. Królewskiej 4, które stało się podstawą faktyczną stawianego mu zarzutu usiłowania samouwolnienia się.
Zeznania pozostałych uczestników zdarzenia, policjantów, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, sierż. sztab. Michała Doroby i st. post. Marcina Raka są niespójne, nielogiczne, wykluczają się nawzajem.
Słusznym jest także pogląd prezentowany przez Zbigniewa Kękusia, że płaska krata zabezpieczająca przedział osób zatrzymanych samochodu Fiat Ducato nie mogła uderzyć sierż. sztab. Pawła Lewkowicza – jak on zeznał – w klatkę piersiową, ze względu na budowę anatomiczną człowieka. Z tych samych przyczyn nie mogły sierż. sztab. P. Lewkowicza także uderzyć w klatkę piersiową drzwi samochodu, jak z kolei zeznał sierż. sztab. Michał Doroba podważając zeznania sierż. sztab. Pawła Lewkowicza.
Podkreślić ponadto należy, że zachowania Zbigniewa Kękusia w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV w Krakowie, o którym sierż. sztab. Paweł Lewkowicz, sierż. sztab. Michał Doroba i st. post. Marcin Rak zawiadomili Policję w dniu 5 maja 2014 r. w zeznaniach złożonych w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 18:45 – 19:40, nie potwierdza sporządzony w dniu 5 maja 2014 r. w godz. 16:45 – 17:00 przez st. asp. Romana Tarnówko w ich obecności i zaakceptowany przez nich „Protokół Zatrzymania Osoby”.
Art. 203 § 1 zd. 1 k.p.k. stanowi – „W razie zgłoszenia przez biegłych takiej konieczności, badanie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego może być połączone z obserwacją w zakładzie leczniczym tylko wtedy, gdy zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo.”
W sprawie przeciwko Zbigniewowi Kękusiowi nie zachodzi przesłanka określona w art. 203 § 1 zd. 1 k.p.k. Zebrane przez prokuratora i Sąd dowody nie wskazują na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez Zbigniewa Kękusia przypisanych mu czynów. Wręcz przeciwnie, wskazują, że przypisywany mu czyn nie został popełniony.

Ad. pkt VI
Sąd I instancji – SSR Katarzyna Kaczmara – oparł postanowienie z dnia 16 października 2014 r. na założeniu, że Zbigniew Kękuś był w przeszłości karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18 grudnia 2007 r. sygn. II K 451/06. W postanowieniu z dnia 16.10.2014 r. SSR K. Kaczmara podała – Załącznik 1: „Nadto podejrzany był już karany (informacja z KRK, k. 21-22 akt 2 Ds. 542/14; wyrok w sprawie II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy został uchylony tylko w części-kopia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11-k. 131 –załącznik do pisma podejrzanego).
Dowód: Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14, postanowienie sędzi
Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. – Załącznik 1

Na tej samej przesłance – tj. uprzedniej karalności Zbigniewa Kękusia – oparł swe orzeczenie z dnia 10 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy.
Tymczasem w aktach sprawy Sądu I instancji, tj. Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy zalega od dnia 6 października 2014 r. kserokopia wyroku z dnia 15 września 2010 r., sygn. II Ko 283/10 Sądu Okręgowego w Rzeszowie, którym ten uchylił wyrok sędziego Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06 w zakresie pozostałych 16 czynów przypisanych Zbigniewowi Kękusiowi.
Z. Kękuś złożył kserokopię tego wyroku przy piśmie z dnia 6 października 2014 r., do którego załączył także wspomniany przez sędzię Katarzynę Kaczmarę w postanowieniu z dnia 16.10.2014 r. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26.01.2012 r. – Załącznik 1:„(…) wyrok w sprawie II K 451/06 Sądu Rejonowego w Dębicy został uchylony tylko w części-kopia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11-k. 131 –załącznik do pisma podejrzanego).”
Po wydaniu wyroków wznowieniowych przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie w dniu 15.09.2010 r. i przez Sąd Najwyższy w dniu 26.01.2012 r. skazujący Zbigniewa Kękusia za wyżej wymienione czyny wyrok Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 18.12.2007 r., sygn. II K 451/06 stracił moc prawną, przestał istnieć.
Co poświadczyła sędzia referent w sprawie po jej wznowieniu SSR Beata Stój w postanowieniu z dnia 23 marca 2012 r. /Załącznik 12/ i w piśmie z dnia 19 grudnia 2012 r. do Zbigniewa Kękusia /Załącznik 13/.
Właśnie ścigając Z. Kękusia po raz drugi za czyny, za które skazał go sędzia Tomasz Kuczma uchylonym następnie wyrokiem z dnia 18.12.2007 r., sygn. II K 451/06, sędzia Beata Stój wydała w dniu 25 kwietnia 2014 r. postanowienie o zatrzymaniu go na czas nie przekraczający 48 godzin i doprowadzeniu w dniu 7 maja 2014 r. na badania psychiatryczne do Aresztu Śledczego w Krakowie przy ul. Montelupich 7, co skutkowało zatrzymaniem go w dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 15:30 przez sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, sierż. sztab. Michała Dorobę i st. post. Marcina Raka z opisanymi wyżej skutkami.
SSR Katarzyna Kaczmara, a następnie SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas niedopełniły obowiązku określonego w art. 4 k.p.k.: „Organy prowadzące postępowanie karne są obowiązane badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego.”
Nawet jeśli kolejni prezesi Sądu Rejonowego w Dębicy, SSR Dariusz Różański, a od dnia 15 czerwca 2012 r. SSR Beata Stój, niedopełnili obowiązku zgłoszenia do Krajowego Rejestru Karnego w.w. wyroku wznowieniowego Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., to skoro Z. Kękuś złożył do akt sprawy Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K przy piśmie z dnia 6 października 2014 r. kserokopię tego wyroku, Sąd I instancji, tj. SSR Katarzyna Kaczmara, a następnie Sąd II instancji, tj. SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas, działając w oparciu o prawo określone w art. 4 k.p.k. powinny zbadać wiarygodność informacji zawartych w wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r., sygn. II Ko 283/10, którego kserokopię Z. Kękuś złożył do akt sprawy, przez – na przykład – skierowanie zapytania do Sądu Rejonowego w Dębicy w sprawie skazującego Z. Kękusia wyroku tego Sądu z dnia 18.12.2007 r., sygn. II K 451/06, tj., czy został uchylony w zakresie wszystkich przypisanych nim Z. Kękusiowi czynów.
Sądy I i II instancji nie uczyniły tego, a SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas zarzuciły Zbigniewowi Kękusiowi bezpodstawnie poświadczenie nieprawdy, okłamanie Sądu. Podały w postanowieniu z dnia 10.04.2015 r. – Załącznik 2: “(…) a nadto wcześniejsza karalność podejrzanego (wbrew temu co w zażaleniu podejrzany podnosił, iż nie był karany, w aktach sprawy znajdują się dane o karalności podejrzanego, w których widnieje skazanie podejrzanego z art. 226 § 1 kk, art. 212 § 1 kk i innych).”

Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy podał – tak samo jak Sąd I instancji, tj. SSR Katarzyna Kaczmara – jako przesłankę orzeczenia z dnia 10.04.2015 r. uprzednią karalność Z. Kękusia – Załącznik 2: „(…) Niniejsze okoliczności, w powiązaniu z wcześniejszą karalnością oskarżonego prowadzą do konkluzji, iż zachodzi możliwość orzeczenia wobec niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności.”
Skoro Zbigniew Kękuś nie był w przeszłości karany, nie istnieje przesłanka orzeczenia wobec niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności.
W tych warunkach nie można przyjąć, by ewentualne uznanie Zbigniewa Kękusia za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów mogło skutkować orzeczeniem w stosunku do niego kary pozbawienia wolności bez jej warunkowego zawieszenia.

xxx

Wpływ zarzucanych naruszeń prawa na treść postanowienia z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. IV Kz 718/14/ Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy nie budzi wątpliwości, w wypadku bowiem niewystąpienia naruszeń nie mogłoby zapaść postanowienie o treści aktualnej, zarówno ze względu na art. 203 § 1 k.p.k., jak i na art. 259 § 2 k.p.k.
W związku z powyższym wnoszę, jak na wstępie.
Za podejrzanego – obrońca z urzędu:

Załączniki:
Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14/K, postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r.
Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział IV Karny – Odwoławczy, sygn. IV Kz 718/14, postanowienie SSO Lidii Haj, SSO Jadwigi Żmudzkiej, SSR del. Agnieszki Sułowskiej-Gibas z dnia 10 kwietnia 2015 r.
Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz. MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów
Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku
Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, postanowienie prokuratora Bartłomieja Legutko z dnia 6 maja 2014 roku
Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, k. 3-4
Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania st. post. Marcina Raka, k. 7-8
Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. 2 Ds. 542/14, zeznania sierż. sztab. Michała Doroby, k. 9
Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat IV Policji w Krakowie, „Protokół zatrzymania osoby” z dnia 5 maja 2014 r.
Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 r.
Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11
Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 451/06 /następnie II K 854/10, II K 407/13/ postanowienie z dnia 23 marca 2012 r. sędzi Beaty Stój
Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt A-411-46/10, pismo prezesa Sądu SSR Beaty Stój z dnia 19 grudnia 2012 r.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Powyżej przedstawiłem projekt kasacji, o której wniesienie proszę.
Jeśli zawiera wady prawne, proszę o ich wyeliminowanie, a następnie o złożenie kasacji w dniu 30 kwietnia 2015 r. do Sądu Najwyższego Izba Karna, za pośrednictwem Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy.
Wnoszę oraz informuję jak na wstępie.

Zbigniew Kękuś

Załączniki:
Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K, Zażalenie adw. Jarosława Piekara z dnia 30 października 2014 r.
Sąd Rejonowy w Dębicy Wydział II Karny, sygn. II K 407/13, pismo Zbigniewa Kękusia z dnia 23 kwietnia 2015 r.

Wykaz Adresatów niniejszego e-mail’a:
prezes@krakow.so.gov.pl, so_x_wizytacyjny@krakow.so.gov.pl, so.krakow@ms.gov.pl, abjedrzejewski <abjedrzejewski@wp.pl>, afery <afery@poczta.fm>, aferyprawa <aferyprawa@gmail.com>, aleksander szymczak <moher1204@gmail.com>, alnasza <alnasza@onet.pl>, amazingmaus <amazingmaus@poczta.onet.pl>, Andrew.Marszalkowski <Andrew.Marszalkowski@wp.pl>, Andrzej Bugajski <andrzej.bugajski@oburzeni.org.pl>, Andrzej M. Czyzewski <andrzej.m.czyzewski@gmx.de>, Andrzej Szubert <as.poliszynel@gmail.com>, Andrzej Łączny <48laczny@gmail.com>, Andrzej.Adamczyk <Andrzej.Adamczyk@sejm.pl>, Andrzej.Halicki <Andrzej.Halicki@sejm.pl>, Anna.Grodzka <Anna.Grodzka@sejm.pl>, Antoni Gut <krajoweporozumieniesamorzadowe@gmail.com>, Antoni.Mezydlo <Antoni.Mezydlo@sejm.pl>, Arkadiusz.Mularczyk <Arkadiusz.Mularczyk@sejm.pl>, artur <artur@jeszua.pl>, b.goczynski <b.goczynski@kajetany.net>, Barbara.Bubula <Barbara.Bubula@sejm.pl>, Bartnicki Marcin <MBartnicki@wp-sa.pl>, Bartłomiej Szaciłło <bartek@nowekroje.pl>, Beata Andrejas <beata.andrejas@wp.pl>, Beata.Kempa <Beata.Kempa@sejm.pl>, biuro <biuro@annagrodzka.pl>, biuro <biuro@biurosenatorskie.pl>, biuro <biuro@palikot.pl>, biuro <biuro@cimoszewicz.eu>, biuro <biuro@klich.pl>, biuro <biuro@dom-e.pl>, biuro <biuro@inspro.org.pl>, biuro <biuro@msp-24.pl>, biuro <biuro@wobroniesadow.pl>, Biuro Koordynatora ds. Organizacyjnych Konwentu Narodowego Polski <biuro-koordynatora-knp@o2.pl>, Biuro Prasowe <biuro-media.press@prokonto.pl>, biurorzecznika <biurorzecznika@brpo.gov.pl>, biurosenatorskie.st <biurosenatorskie.st@interia.pl>, Bob Kordecky <bkordecky8@gmail.com>, Bogdan.Borusewicz <Bogdan.Borusewicz@senat.gov.pl>, Boguslaw Homicki <bhomicki@yahoo.com>, bogusrap <bogusrap@gmail.com>, browarek.tadeusz <browarek.tadeusz@wp.pl>, bs.sekretariat <bs.sekretariat@umwm.pl>, bszewczyk <bszewczyk@yahoo.com>, grzegorzpioterek2 <grzegorzpioterek2@gmail.com>, as_krakow <as_krakow@sw.gov.pl>, rejestracja <rejestracja@psychemed.pl>, prezes <prezes@krakow.so.gov.pl>, informacja <informacja@krakow.so.gov.pl>, edgp <edgp@gazetaprawna.pl>, <junosza11@wp.pl>, listy <listy@prezydent.pl>, blo <blo@prezydent.pl>, bp <bp@prezydent.pl>, monitorpolski <monitorpolski@yahoo.com>, <srs@warszawa-srodmiescie.sr.gov.pl>
Cezary.Grabarczyk <Cezary.Grabarczyk@sejm.pl>, chec.robert <chec.robert@wp.pl>, cok <cok@wip.pl>, Czachor Andrzej <Andrzej.Czachor@ncbj.gov.pl>, Dariusz Łaska <zielonilodz@gmail.com>, dariuszwolniakowski <dariuszwolniakowski@interia.pl>, Dionizy.pietron <Dionizy.pietron@gmail.com>, DlaczegoPrawda <dlaczegoprawda@gmail.com>, DlaPolski TV – informacje <biuletyn@dlapolski.pl>, dobrepanstwo <dobrepanstwo@gmail.com>, dominikjafra <dominikjafra@o2.pl>, dorota.zielinska <dorota.zielinska@sejm.gov.pl>, dr.ciesielczyk <dr.ciesielczyk@gmail.com>, dyskusja <dyskusja@vp.pl>, dziemianko <dziemianko@mail.ru>, edo200 <edo200@interia.pl>, edyta.stanek <edyta.stanek@fakt.pl>, Elzbieta.Achinger <Elzbieta.Achinger@sejm.pl>, Elzbieta.Radziszewska <Elzbieta.Radziszewska@sejm.pl>, Eugeniusz.Klopotek <Eugeniusz.Klopotek@sejm.pl>, Ewa Gutek <egutek@interia.pl>, ewa jacewicz <ewa305@yahoo.ca>, Ewa Małysiak <ewateresa.m@gmail.com>, Ewa.Zmuda-Trzebiatowska <Ewa.Zmuda-Trzebiatowska@sejm.pl>, fakty <fakty@rmf.fm>, falconmillenium <falconmilleniumster@gmail.com>, forsycja <forsycja@s-o-d.pl>, Forum – Forumowisko.pl <admin_noreply@forumowisko.pl>, fundacja <fundacja@lexnostra.pl>, Fundator Bogusław Michał Rapczyński <pflegemichael24eu@gmail.com>, Gabriel Janowski <biuro.pdp@wp.pl>, gaszewski <gaszewski@poczta.fm>, Gazeta GAZETA <newsletter@gazetagazeta.com>, Goska <maryla@iinet.net.au>, Grażyna Mally <grazyna@mally.pl>, Grzegorz Żółcik <grzegorz.zolcik@db.org.pl>, Grzegorz.Schetyna <Grzegorz.Schetyna@sejm.pl>, grzybowski.bronislaw <grzybowski.bronislaw@onet.eu>, gstepn <gstepn@gmail.com>, M <M@drypiotr.pl>, iampoltv@gmail.com
Grzegorz Żółcik <grzegorz.zolcik@db.org.pl>, grzegorz.osowski.b <grzegorz.osowski.b@gmail.com>, grzybowski.bronislaw <grzybowski.bronislaw@onet.eu>, gstepn <gstepn@gmail.com>, gut.antoni <gut.antoni@gmail.com>, Hans Pilecky <pilecky@gmx.com>, Henryk Swół <infolokalne@infolokalne.com.pl>, Henryk Swół <polacy-slowianie@polacy-slowianie.com.pl>, Henryk Swół <biuro@kursy.com.pl>, HS <hs421@wp.pl>, HS <centrum.info@wp.pl>, hulk1811 <hulk1811@wp.pl>, husarz33 <husarz33@wp.pl>, info <info@aferyibezprawie.org>, info <info@nasznowyjork.org>, info <info@tokarstwoautomatowe.com>, inteligencjalodz <inteligencjalodz@gmail.com>, Iwona Mozejko <mozejko.iwona@gmail.com>, J. Bizoń <jb.boguchwala@gmail.com>, Jacek Puchnowski <komandorjzp@gmail.com>, jacekwiatkowski <jacekwiatkowski@wp.pl>, JAN SASKI <jansaski@wp.pl>, Jan Saski <polcontra@mail.com>, jan Tuski <jantusky@wp.pl>, jan.derbis_xl <jan.derbis_xl@wp.pl>, jan.herman <jan.herman@vp.pl>, jan.kolodrub <jan.kolodrub@neostrada.pl>, jan.sposob <jan.sposob@o2.pl>, jan_es <jan_es@interia.pl>, jan_szyman <jan_szyman@wp.pl>, jansaski <jansaski@wp.pl>, jansmalcerz <jansmalcerz@op.pl>, jantusky <jantusky@o2.pl>, janusz7 <janusz7@o2.pl>, jaroslaw.dziwinski <jaroslaw.dziwinski@op.pl>, jaroslaw.utrata <jaroslaw.utrata@neostrada.pl>, Jerzy Nowakowski dom-e <biuro@dom-e.pl>, Jerzy Tatol <jerzy.tatol@ra.home.pl>, jerzyg2 <jerzyg2@vp.pl>, jowkrakow pawel <jowkrakow@gmail.com>, jurek.olenderek <jurek.olenderek@wp.pl>, , Józef Kamycki <jozef.kamycki@op.pl>, kacper.rebel <kacper.rebel@gmail.com>, kontakt <kontakt@zmieleni.pl>, redakcja <redakcja@fakt.pl>, redakcja <redakcja@dziennik.krakow.pl>, redakcja <redakcja@angora.com.pl>, redakcja <redakcja@fratria.pl>, redakcja <redakcja@krakow.agora.pl>, redakcja <redakcja@3obieg.pl>, renata beata <renata_sonia@yahoo.co.uk>, Robert.Kropiwnicki <Robert.Kropiwnicki@sejm.pl>, robert_bryk <robert_bryk@go2.pl>, robert_bryk@o2.pl <robert_bryk@o2.pl>, rulewski <rulewski@janrulewski.pl>, Ryszard.Terlecki <Ryszard.Terlecki@sejm.pl>, rzecznik <rzecznik@pg.gov.pl>, rzecznikkgp <rzecznikkgp@policja.gov.pl>, S SALOMON <salomonpoland@gmail.com>, sekretariat <sekretariat@krakow.pa.gov.pl>, sekretariat <sekretariat@krakow.po.gov.pl>, sekretariat <sekretariat@gk.pl>, sekretariat.krakow <sekretariat.krakow@tvp.pl>, sekretariat.naczelnych <sekretariat.naczelnych@agora.pl>, sekretariat.prezesa <sekretariat.prezesa@krakow.sa.gov.pl>, sekretariatkmp <sekretariatkmp@krakow.policja.gov.pl>, serwisprasowy <serwisprasowy@brpo.gov.pl>, siwam9 <siwam9@interia.pl>, skargi <skargi@ms.gov.pl>, slawomir.m <slawomir.m@poczta.onet.pl>, Stanislaw.Piotrowicz <Stanislaw.Piotrowicz@sejm.pl>, Stanislaw.Zelichowski <Stanislaw.Zelichowski@sejm.pl>, Stanislawa.Przadka <Stanislawa.Przadka@sejm.pl>, Stefan.Niesiolowski <Stefan.Niesiolowski@sejm.pl>, stowarzyszeniedemokracjausa <stowarzyszeniedemokracjausa@yahoo.com>, Tadeusz Chołda <tadcho@gmail.com>, jaromirlechita@gmail.com, Tadeusz.Iwinski <Tadeusz.Iwinski@sejm.pl>, Tomasz.Kaczmarek <Tomasz.Kaczmarek@sejm.pl>, Tomasz.Tomczykiewicz <Tomasz.Tomczykiewicz@sejm.pl>, tomekparol <tomekparol@yahoo.pl>, videopolonia <videopolonia@wp.pl>, w.stechnij <w.stechnij@gmail.com>, Walerian Dabrowski <walerianda@gmail.com>, Wanda.Nowicka <Wanda.Nowicka@sejm.pl>, warzechabogdan <warzechabogdan@gmail.com>, Jac64 <Jac64@o2.pl>, Witold.Waszczykowski <Witold.Waszczykowski@sejm.pl>, biuro <biuro@andrzejduda.pl>, witoldkotulski <witoldkotulski@op.pl>, wnek <wnek@interia.pl>, wojewoda <wojewoda@malopolska.uw.gov.pl>, wojsat <wojsat@poczta.onet.pl>, wsx4 <wsx4@wp.pl>, Zbigniew Romanski <zr@dr.pl>, zbigniewdrobniak7 <zbigniewdrobniak7@gmail.com>, ziris <ziris@interia.eu>, rzecznik <rzecznik@pg.gov.pl>, Ewa.Kopacz <Ewa.Kopacz@sejm.pl>, rzecznik <rzecznik@warszawa.po.gov.pl>, rzecznik <rzecznik@pg.gov.pl>, media <media@ms.gov.pl>, kontakt <kontakt@kprm.gov.pl>, ora.krakow <ora.krakow@adwokatura.pl>,
, jaroslaw.dziwinski <jaroslaw.dziwinski@op.pl>, Jaroslaw.Gowin <Jaroslaw.Gowin@sejm.pl>, Jaroslaw.Kaczynski <Jaroslaw.Kaczynski@sejm.pl>, jaroslaw.utrata <jaroslaw.utrata@neostrada.pl>, jasnywiktor <jasnywiktor@wp.pl>, Jerzy Tatol <jerzy.tatol@ra.home.pl>, Jerzy.Fedorowicz <Jerzy.Fedorowicz@sejm.pl>, Jerzy.Wenderlich <Jerzy.Wenderlich@sejm.pl>, jerzyg2 <jerzyg2@vp.pl>, Joachim.Brudzinski <Joachim.Brudzinski@sejm.pl>, joannafrydrych <joannafrydrych@wp.pl>, Jolanta.Szczypinska <Jolanta.Szczypinska@sejm.pl>, jowkrakow pawel <jowkrakow@gmail.com>, Jozef.Lassota <Jozef.Lassota@sejm.pl>, Jozef.Zych <Jozef.Zych@sejm.pl>, jpiekar <jpiekar@jpiekar.pl>, jurek.olenderek <jurek.olenderek@wp.pl>, Józef Kamycki <jozef.kamycki@op.pl>, kacper.rebel <kacper.rebel@gmail.com>, kancelariaslabosz <kancelariaslabosz@gmail.com>, kontakt <kontakt@zmieleni.pl>, kontakt <kontakt@kprm.gov.pl>, Krystyna.Pawlowicz <Krystyna.Pawlowicz@sejm.pl>, krystynagorzynska <krystynagorzynska@wp.pl>, krzysiek.paleczek <krzysiek.paleczek@gmail.com>, Krzysztof.Szczerski <Krzysztof.Szczerski@sejm.pl>, LENA <lenafleszar@poczta.fm>, Leszek.Miller <Leszek.Miller@sejm.pl>, lew1 <lew1@poczta.fm>, lorenzfreimann <lorenzfreimann@interia.pl>, Lukasz.Gibala <Lukasz.Gibala@sejm.pl>, M.Kaminski <M.Kaminski@sejm.pl>, Malgorzata.Gosiewska <Malgorzata.Gosiewska@sejm.pl>, Malgorzata.Kidawa-Blonska <Malgorzata.Kidawa-Blonska@sejm.pl>, Malgorzata.Sekula-Szmajdzinska <Malgorzata.Sekula-Szmajdzinska@sejm.pl>, Marek.Kuchcinski <Marek.Kuchcinski@sejm.pl>, Marek.Suski <Marek.Suski@sejm.pl>, maria.j.michta <maria.j.michta@gmail.com>, Mariusz.Blaszczak <Mariusz.Blaszczak@sejm.pl>, Marzena.Machalek <Marzena.Machalek@sejm.pl>, Michal.Kabacinski <Michal.Kabacinski@sejm.pl>, Mieczysław Dębski <mieczyslaw-debski@wp.pl>, monitorpolski <monitorpolski@yahoo.com>, nie.spopielarni <nie.spopielarni@gmail.com>, oficer.prasowy <oficer.prasowy@jelenia-gora.wr.policja.gov.pl>, pek.biuro <pek.biuro@gmail.com>, PflegeMichael24 <biuro@pflegemichael24.eu>, pioterekg <pioterekg@yahoo.con>, Piotr Bein <piotr.bein@imag.net>, PIOTR KOWALSKI <amadeusz2006@yahoo.com>, Piotr.Naimski <Piotr.Naimski@sejm.pl>, piotr.utrata <piotr.utrata@ingbank.pl>, Piotrek orgonitowy <hydropurepolska@wp.pl>, piotrowiczkw <piotrowiczkw@gmail.com>, pisupisu <pisupisu@interia.pl>, poczta <poczta@malopolska.policja.gov.pl>,
pomoc <pomoc@itvp.pl>, pr.srodmiesciewschod <pr.srodmiesciewschod@krakow.po.gov.pl>, prasa <prasa@krakow.sa.gov.pl>, President Founders Convention <bmr@pflegemichael24eu.com>, prezes <prezes@krakow.so.gov.pl>, prezydent <prezydent@um.krakow.pl>, Przemyslaw.Wipler <Przemyslaw.Wipler@sejm.pl>, pz <pz@krakow.pa.gov.pl>, r__opara <r__opara@hotmail.com>, Radoslaw.Sikorski <Radoslaw.Sikorski@sejm.pl>, rafal-gawronski <rafal-gawronski@wp.pl>, Rafal.Grupinski <Rafal.Grupinski@sejm.pl>, rbekier <rbekier@poczta.onet.pl>, red.wisniowski <red.wisniowski@gmail.com>, redakcja <redakcja@newsweek.pl>, Ewa.Kopacz <Ewa.Kopacz@sejm.pl>, rzecznik <rzecznik@warszawa.po.gov.pl>, rzecznik <rzecznik@pg.gov.pl>, media <media@ms.gov.pl>, kontakt <kontakt@kprm.gov.pl>, biurorzecznika <biurorzecznika@brpo.gov.pl>, listy <listy@prezydent.pl>, blo <blo@prezydent.pl>, bp <bp@prezydent.pl>, senat <senat@senat.gov.pl>, Radoslaw.Sikorski <Radoslaw.Sikorski@sejm.pl>, grodzki <grodzki@gupkrakow.pl>, Ewa.Kopacz <Ewa.Kopacz@sejm.pl>, kontakt <kontakt@kprm.gov.pl>, bpr <bpr@sejm.gov.pl>, Radoslaw.Sikorski <Radoslaw.Sikorski@sejm.pl>, listy <listy@prezydent.pl>, blo <blo@prezydent.pl>, bp <bp@prezydent.pl>, kontakt <kontakt@gdansk.pa.gov.pl>, sekretariat <sekretariat@prokuratura.katowice.pl>, sekretariat <sekretariat@krakow.pa.gov.pl>, pa.lublin <pa.lublin@ms.gov.pl>, prokuratura <prokuratura@lodz.pa.gov.pl>, sekretariat <sekretariat@poznan.pa.gov.pl>, sekretariat <sekretariat@parz.pl>, pa.szczecin <pa.szczecin@ms.gov.pl>, pawroclaw <pawroclaw@wroclaw.pa.gov.pl>, sekretariat <sekretariat@bialystok.pa.gov.pl>, sekretariat <sekretariat@warszawa.pa.gov.pl>, rzecznik <rzecznik@warszawa.po.gov.pl>, stalmasz1@wp.pl, mampytanie <mampytanie@ingbank.pl>, Polak Andrzej <andrzej@hdsnet.hu>, pkukiz@interia.pl, kontakt@kprm.gov.pl, dyrsekmon@mon.gov.pl, kancelaria@mz.gov.pl, kontakt@msport.gov.pl, bm@ms.gov.pl, info@mos.gov.pl, mac@mac.gov.pl, minister@msp.gov.pl, informacja@men.gov.pl, opi@opi.org.pl, info@mpips.gov.pl, rzecznik@mkidn.gov.pl, rzecznik@msw.gov.pl,kancelaria@minrol.gov.pl, DW.Sekretariat@msz.gov.pl, sekretariat.IF@mf.gov.pl, sekretariatMWasiak@mir.gov.pl, bip@kprm.gov.pl,
Henryk Swół <polacy-slowianie@polacy-slowianie.com.pl>, HS <centrum.info@wp.pl>, inteligencjalodz <inteligencjalodz@gmail.com>, Ireneusz.Ras <Ireneusz.Ras@sejm.pl>, Iwona Mozejko <mozejko.iwona@gmail.com>, Iwona.Arent <Iwona.Arent@sejm.pl>, Iwona.Sledzinska-Katarasinska <Iwona.Sledzinska-Katarasinska@sejm.pl>, iwona5001 <iwona5001@o2.pl>, J. Bizoń <jb.boguchwala@gmail.com>, Jacek Puchnowski <komandorjzp@gmail.com>, jacekwiatkowski <jacekwiatkowski@wp.pl>, jadwiga <jadwiga@icppc.pl>, jadwigarykala <jadwigarykala@gmail.com>, jagadud <jagadud@gmail.com>, Jagna.Marczulajtis-Walczak <Jagna.Marczulajtis-Walczak@sejm.pl>, biuro <biuro@kancelaria-wassermann.pl>, JAN SASKI <jansaski@wp.pl>, Jan Saski <polcontra@mail.com>, jan Tuski <jantusky@wp.pl>, jan.derbis_xl <jan.derbis_xl@wp.pl>, jan.herman <jan.herman@vp.pl>, jan.kolodrub <jan.kolodrub@neostrada.pl>, jan.sposob <jan.sposob@o2.pl>, Jan.Tomaszewski <Jan.Tomaszewski@sejm.pl>, jan_es <jan_es@interia.pl>, jan_szyman <jan_szyman@wp.pl>, Janina N <janina.niedzwiedz@interia.pl>, jansmalcerz <jansmalcerz@op.pl>, jantusky <jantusky@o2.pl>, janusz <krakjanusz@wp.pl>, Janusz.Piechocinski <Janusz.Piechocinski@sejm.pl>, Janusz.Sniadek <Janusz.Sniadek@sejm.pl>, admin <admin@diecezja.pl>, rzecznik <rzecznik@pg.gov.pl>,
prezes <prezes@debica.sr.gov.pl>, sekretariat <sekretariat@debica.sr.gov.pl>, umdebica@um.debica.pl, urzad@ugdebica.pl, debica@rzeszow.po.gov.pl, wojt@ugdebica.pl,
prezes <prezes@rzeszow.so.gov.pl>, administracja <administracja@rzeszow.sa.gov.pl>, bm <bm@ms.gov.pl>, rzecznik <rzecznik@pg.gov.pl>, sekretariat <sekretariat@krakow.pa.gov>, pr.srodmiesciewschod <pr.srodmiesciewschod@krakow.po.gov.pl>, sekretariat <sekretariat@krakow.po.gov.pl>, Beata Andrejas <beata.andrejas@wp.pl>, Mieczysław Dębski <mieczyslaw-debski@wp.pl>, eudajmonista <eudajmonista@o2.pl>, a.czachor <a.czachor@cyf.gov.pl>, abjedrzejewski <abjedrzejewski@wp.pl>, adamusik8 <adamusik8@wp.pl>, aleksander szymczak <moher1204@gmail.com>, alnasza <alnasza@onet.pl>, amazingmaus <amazingmaus@poczta.onet.pl>, andkoch23 <andkoch23@wp.pl>, Andrew.Marszalkowski <Andrew.Marszalkowski@wp.pl>, Andrzej Bugajski <andrzej.bugajski@oburzeni.org.pl>, Andrzej Szubert <as.poliszynel@gmail.com>, Andrzej Łączny <48laczny@gmail.com>, Antoni Gut <krajoweporozumieniesamorzadowe@gmail.com>, artur <artur@jeszua.pl>, b.goczynski <b.goczynski@kajetany.net>, Bartnicki Marcin <MBartnicki@wp-sa.pl>, biuro <biuro@dom-e.pl>, biuro <biuro@inspro.org.pl>, biuro <biuro@msp-24.pl>, biuro <biuro@wobroniesadow.pl>, Biuro Koordynatora ds. Organizacyjnych Konwentu Narodowego Polski <biuro-koordynatora-knp@o2.pl>, Bob Kordecky <bkordecky8@gmail.com>, Boguslaw Homicki <bhomicki@yahoo.com>, Boguś Maśliński <hulk1811@wp.pl>, browarek.tadeusz <browarek.tadeusz@wp.pl>, bszewczyk <bszewczyk@yahoo.com>, buben3 <buben3@wp.pl>, centrum informacji <hs421@wp.pl>, chec.robert <chec.robert@wp.pl>, cok <cok@wip.pl>, Czachor Andrzej <Andrzej.Czachor@ncbj.gov.pl>, Dariusz Łaska <zielonilodz@gmail.com>, dariuszwolniakowski <dariuszwolniakowski@interia.pl>, DlaczegoPrawda <dlaczegoprawda@gmail.com>, DlaPolski TV – informacje <biuletyn@dlapolski.pl>, dominikjafra <dominikjafra@o2.pl>, dorota.zielinska <dorota.zielinska@sejm.gov.pl>, dr.ciesielczyk <dr.ciesielczyk@gmail.com>, dyskusja <dyskusja@vp.pl>, dziemianko

1 Gdy przed rozpoczęciem posiedzenia w dniu 10.04.2015 r. prosiłem aplikanta K. Topolskiego, żeby poinformował Sąd, iż funkcjonariusze Policji, na podstawie których zeznań – patrz: str. 12, 13 – prokurator Bartłomiej Legutko przedstawił mi zarzuty, złożyli zeznania sprzeczne i nawzajem się wykluczające, ten mi powiedział, że nie poinformuje o tym Sądu, bo to… „rozmydli sprawę”. A przecież aplikant K. Topolski zastępował Pana, mojego obrońcę, i powinien czynić zadość moim prośbom, jeśli te nie naruszały prawa i/lub zasad „Zbioru zasad etyki adwokackiej i godności zawodu”.

By piotrbein

https://piotrbein.net/about-me-o-mnie/