Dr Kękuś: Czy poświadczających nieprawdę oszustów, biegłych sądowych, lekarzy psychiatrów K. Bilską-Zarembę i M. Patlę Sąd uchroni przed statusem przestępców?

Szanowni Państwo,

W załączeniu przesyłam – w interesie społecznym – kopię mojego pisma z dnia 4 maja br. do redaktorów naczelnych gazet i czasopism z Krakowa. Zapraszam ich na posiedzenie w dniu 5 maja 2015 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny w sprawie rozpoznania mojego zażalenia na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Macieja Knurowskiego z dnia 16 lutego 2015 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o popełnieniu przez biegłych sądowych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli przestępstw z art. 212 § 2 k.k. i art. 271 § 1 k.k.
Do pisma załączam Opinię sądowo-psychiatryczną biegłych Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli z dnia 3 czerwca 2015 r. oraz protokół posiedzenia w dniu 16 października 2014 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy Wydział IX Karny, poświadczający, w jaki sposób biegli bronili opinii, a sędzia referent Katarzyna Kaczmara broniła biegłych.
Załączam także postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Macieja Knurowskiego z dnia 16 lutego 2015 r., który taką o mnie przedstawił opinię: „Zawiadamiający jest osobą energiczną, wykształconą, z tytułem naukowym, szeroką znajomością prawa. Jak dowodzi treść nawet samego zawiadomienia w niniejszej sprawie, dobrze orientuje się nie tylko w brzmieniu treści przepisów prawa, ale i w orzecznictwie sądowym oraz poglądach doktryny prawa karnego. Brak przesłanek do uznania go za osobą nieporadną, taką, która nie jest w stanie należycie zadbać o ochronę swoich praw.”
Prokurator tej samej Prokuratury Bartłomiej Legutko uważa mnie z kolei za niepoczytalnego, a uznawszy mnie za takiego w dniu 6 maja 2014 r. już następnego dnia, 7 maja 2014 r. pozbawił mnie – jego zdaniem niepoczytalnego – mżności skorzystania z określonego w art. 42.2 Konstytucji prawa do obrony, niedopełniając przy tym obowiązku określonego w art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.
Interesu prokuratora Bartłomieja Legutki broniły – moim  kosztem – sędziny Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny-Odwoławczy, SSO Lidia Haj, SSO Jadwiga Żmudzka i SSR del. Agnieszka Sułowska-Gibas.

Z poważaniem,

dr Zbigniew Kękuś

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Kraków, dnia 4 maja 2015 r.
Zbigniew Kękuś

Państwo:
1.       Wojciech Harpula, Redaktor Naczelny, „Gazeta Krakowska”, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
2.       Mak Kęskrawiec, Redaktor Naczelny „Dziennik Polski’, Al. Pokoju 3, 31-548 Kraków
3.       Piotr Mucharski, Redaktor Naczelny, Tygodnik Powszechny, ul. Wiślna 12, 31-007 Kraków
4.       Michał Olszewski, Redaktor Naczelny „Gazeta Wyborcza – Gazeta Kraków”, ul. Cystersów 9, 31-553 Kraków
5.       Edyta Stanek, Redaktor Naczelny „Fakt Kraków”, ul. Grzegórzecka 10, 31-530 Kraków

Do wiadomości:
1.        Pan Bartłomiej Legutko, Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, oś. Kościuszkowskie 2, 31-858 Kraków, sygn. akt: 2 Ds. 542/14
2.        Pani Katarzyna Bilska-Zaremba, lekarz psychiatra, biegły Sądu Okręgowego w Krakowie, Poradnia psychiatryczna, Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej PSYCHE-med, Poradnia Psychiatryczno-Psychologiczna, ul. Rusznikarska 17, 31-261 Kraków
3.        Pan Mariusz Patla, lekarz psychiatra biegły Sądu Okręgowego w Krakowie, Zakład Opieki Zdrowotnej Aresztu Śledczego w Krakowie – Szpital Oddział Obserwacji Sądowo-Psychiatrycznej, ul. Montelupich 7, 31-155 Kraków
4.        inni

Dotyczy:
1.       Zaproszenie na posiedzenie w dniu 5 maja 2015 r. Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny w sprawie rozpoznania mojego zażalenia na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Macieja Knurowskiego z dnia 16 lutego 2015 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o popełnieniu przez biegłych sądowych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli przestępstw z art. 212 § 2 k.k. i art. 271 § 1 k.k.
2.       Czy zniesławiający mnie poświadczający nieprawdę w dokumencie mającym znaczenie prawne oszuści, Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla zostaną przestępcami…?

„Przyjmuję z szacunkiem i wdzięcznością dla moich Mistrzów nadany mi tytuł lekarza i w pełni świadomy związanych z nim obowiązków przyrzekam: – obowiązki te sumiennie spełniać (…) – strzec godności stanu lekarskiego i niczym jej nie splamić, (…) Przyrzekam to uroczyście!
Przyrzeczenie lekarskie

„Biegły składa przyrzeczenie następującej treści: “Świadomy znaczenia moich słów i odpowiedzialności przed prawem, przyrzekam uroczyście, że powierzone mi obowiązki wykonam z całą sumiennością i bezstronnością”.
Artykuł 197 § 1 Kodeksu postępowania karnego

„Dajcie mi człowieka, a ja znajdę paragraf”
Andriej Wyszyński, szef utworzonego w 1933 roku przez J. Stalina Biura Prokuratury ZSRR

Szanowni Państwo,

W dniu 5 maja 2015 r. odbędzie się przed Sądem Rejonowym dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny  posiedzenie sprawie rozpoznania mojego zażalenia na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Macieja Knurowskiego z dnia 16 lutego 2015 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o popełnieniu przez biegłych sądowych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów Katarzyny Bilskiej-Zaremby i Mariusza Patli przestępstw z art. 212 § 2 k.k. i art. 271 § 1 k.k.
Zawiadomił mnie o nim Sąd pismem z dnia 20 marca 2015 r. – Załącznik 2: „Sąd Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny /adres – ZKE/ Data wysłania: 20 marca 2015 Sygnatura akt: II Kp 199/15/K termin: 5 maja 2105 r. o godz.. 09:00 sala D-11 Pan Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ZAWIADOMIENIE Sąd Rejonowy dla Krakowa- Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny zawiadamia Pana w charakterze pokrzywdzonego, że w dniu 5 maja 2015 r., o godz. 09:00 sala D-141 w tut. Sądzie ul. Przy Rondzie 7 odbędzie się posiedzenie w sprawie rozpoznania Pana zażalenia na postanowienie Prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa (4 Ds. 29/15) Stawiennictwo nieobowiązkowe. Z upoważnienia  Kierownika Sekretariatu protokolant /imię i nazwisko – ZKE/”
Dowód:                 Sąd Rejonowy dla Krakowa- Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny, sygnatura akt: II Kp 199/15/K,
zawiadomienie z dnia 20 marca 2015 r. – Załącznik 2

xxx

Jak Państwa wcześniej wielokrotnie informowałem, w dniu 18 grudnia 2007 r. sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Tomasza Kuczma wydał – na podstawie aktu oskarżenia prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Śródmieście Wschód Radosławy Ridan z dnia 12 czerwca 2006 r. – wyrok /sygn. akt II K 451/06/, którym skazał mnie za popełnienie w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r. w Krakowie, za pośrednictwem stron www.zgsopo.webpark.pl i www.zkekus.w.interia.pl osiemnastu przestępstw, tj. że:
1.       pkt. I, III-XVI wyroku – znieważyłem w związku z pełnieniem obowiązków służbowych /art. 226 § 1 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ piętnaścioro sędziów Sądu Okręgowego w Krakowie i Sądu Apelacyjnego w Krakowie – SSO Maja Rymar /była Prezes Sądu Okręgowego w Krakowie/ SSO Ewa Hańderek, SSO Teresa Dyrga, SSR Agata Wasilewska-Kawałek, SSO Agnieszka Oklejak, SSO Danuta Kłosińska, SSR Izabela Strózik, SSO Anna Karcz-Wojnicka, SSO Jadwiga Osuch, SSO Małgorzata Ferek, SSA Włodzimierz Baran /były Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/, SSA Jan Kremer, SSA Maria Kuś-Trybek, SSA Anna Kowacz-Braun, SSA Krzysztof Sobierajski /obecny Prezes Sądu Apelacyjnego w Krakowie/,
2.       pkt II wyroku – zniesławiłem /art. 212 § 2 kk/ adwokata Wiesławę Zoll, pełnomocnika mojej  żony w prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Krakowie i Sąd Apelacyjny w Krakowie w latach 1997-2006 postępowaniu o rozwód /sygn. akt XI CR 603/04/,
3.       pkt XVII wyroku – znieważyłem /art. 226 § 3 k.k./ i zniesławiłem /art. 212 § 2 k.k./ konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznika Praw Obywatelskich w osobie piastującego ten urząd prof. Andrzeja Zolla,
4.       pkt XVIII wyroku  – rozpowszechniałem wiadomości z rozprawy sądowej prowadzonej z wyłączeniem jawności – art. 241 § 2 k.k.
Dowód:                 Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06, II K 854/10 / wyrok sędziego
Tomasza Kuczmy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/6

Wyrok sędziego T. Kuczma z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. II K 451/06 został uchylony w zakresie wszystkich osiemnastu przypisanych mi nim czynów. Uchyliły go:
1.       Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. /sygn. II Ko 283/10/ w zakresie 16 czynów z pkt. I, III – XVII Sąd Okręgowy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa materialnego
Dowód:                Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Okręgowego
w Rzeszowie z dnia 15 września 2010 r.
2.       Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. IV KK 272/11 – wydanym na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22 sierpnia 2011 r., sygn. PG IV KSK 699/11 – w zakresie pozostałych dwóch czynów, tj. z pkt. II i XVIII. Sąd Najwyższy zarzucił sędziemu T. Kuczmie rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego
Dowód:                  Sąd Rejonowy w Dębicy, sygn. akt II K 407/13 /uprzednio II K 451/06/, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt IV KK 272/11

Po uchyleniu wyroku sędziego T. Kuczmy z dnia 18.12.2007 r. przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15.09.2010 r. i przekazaniu sprawy Sądowi Rejonowemu w Dębicy do ponownego rozpoznania w zakresie czynów z pkt. I, III – XVII, sprawę przeciwko mnie rozpoznaje sędzia Beata Stój – obecnie do sygnatury II K 407/13.
Jakkolwiek w.w. Sądy odwoławcze uchyliły wyrok sędziego T. Kuczmy z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia przez niego prawa materialnego i prawa procesowego – w tym Sąd Najwyższy zarzucił sędziemu T. Kuczmie dokonanie oceny dowodów…  wbrew zasadom prawidłowego rozumowania –  to sędzia Beata Stój uznała, że to ja jestem niepoczytalny i od marca 2011 r. kierowała mnie na badania psychiatryczne.
W dniu 25 kwietnia 2014 r. wydała postanowienie, sygn. II K 407/13/ w przedmiocie zatrzymania mnie przez Policję na czas nieprzekraczający 48 godzin i doprowadzenia w dniu 7 maja 2014 r. na badania psychiatryczne do Aresztu Śledczego w Krakowie, przy ul. Montelupich 7.
W dniu 5 maja 2014 r. ok. godz. 15:30 zostałem zatrzymany przez funkcjonariuszy Wydziału Konwojowania Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, sierż. sztab. Michała Dorobę i st. post. Marcina Raka.
Ok. godz. 16:00 policjanci przywieźli mnie przed Komisariat Policji IV w Krakowie, przy ul. Królewskiej 4. Tam gdy z nałożonymi na ręce kajdankami zeskakiwałem z progu samochodu Fiat  Ducato potknąłem się i wpadłem na jednego z nich. Wszyscy trzej rzucili się wtedy na mnie i powalili mnie na płyty chodnikowe.
Po tym, gdy podnieśliśmy się, zaprowadzono mnie do Komisariatu IV, a po krótkim tam pobycie przewieziono mnie do siedziby dodatkowej Komisariatu IV, przy ul. Radzikowskiego 29, gdzie st. asp. Roman Tarnówko sporządził w godz. 16:45 – 17:00 w obecności sierż. sztab. Pawła Lewkowicza, sierż. sztab. Michała Dorobę i st. post. Marcina Raka „Protokół Zatrzymania Osoby”.  Żaden z w.w. policjantów nie złożył do „Protokołu” zawiadomienia o jakimkolwiek zdarzeniu, które zakłóciłoby czynności konwojowania mnie.  Ja także nie zgłosiłem opisanego wyżej zdarzenia, do którego doszło ok. godz. 16:00 przed Komisariatem Policji IV, przy ul. Królewskiej 4, traktując je jako „wypadek przy pracy”.
Po sporządzeniu „Protokołu”, inni niż wyżej wymienieni policjanci zawieźli mnie  – w realizacji w.w. postanowienia sędzi Beaty Stój z dnia 25.04.2014 r. – do Izby Zatrzymań Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie, przy ul. Mogilskiej 109.
Jak się potem okazało sierż. sztab. Paweł Lewkowicz, sierż. sztab. Michał Doroba i st. post. Marcin Rak wrócili do Komisariatu Policji IV w Krakowie przy ul. Królewskiej 4 i godz. 18:45 – 19:40 złożyli – sprzeczne, nielogiczne, niespójne, nawzajem wykluczające się – zeznania, na podstawie których w dniu 6 maja 2014 r. przedstawiono mi zarzut:„Kraków, dnia 06 maja 2104 r. Komisariat Policji IV w Krakowie L.dz. MKZ-D-1851/14 RSD-#/14 1 Ds. #/14 Zbigniew Kękuś /adres – ZKE/ UZASADNIENIE postanowienia o przedstawieniu zarzutów
Asp. Marcin Moń z Komisariatu Policji IV w Krakowie prowadząc dochodzenie l.dz. MKZ-D-1851/14 przeciwko Zbigniewowi Kękuś podejrzanemu o czyn z art. 13 § 1 kk  zw. z art. 242 § 4 kk działając na podstawie art. 313 § 1, 314 kpk i zgodnie z art. 313§2 kpk, w dniu 6 maja 2014 r., przedstawił postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 06.05.2014 r., ob. Zbigniewowi Kękuś zarzucając mu, że: W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty zabezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, którą z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta  sierż. sztab. Pawła Lewkowicza  w klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji.
Na podstawie art. 313§3i4, 314kpk postanowienie o przedstawieniu zarzutów uzasadniam Fakt popełnienia przez Zbigniewa Kękuś zarzuconego mu czynu udokumentowany jest zeznaniami świadków. Podane okoliczności uzasadniają przedstawiony podejrzanemu zarzut asp. Marcin Moń”
Dowód:                 Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, Komisariat Policji IV w Krakowie, L.dz.
MKZ-D-1851/14, uzasadnienie postanowienia z dnia 6 maja 2014 r. o przedstawieniu zarzutów –

W dniu 7 maja 2014 r. policjanci przewieźli mnie z Izby Zatrzymań KWP w Krakowie do Aresztu Śledczego w Krakowie i tam w świetlicy Biura Przepustek po godz. 12:00 spotkałem się z biegłymi Katarzyną Bilską-Zaremba i Mariuszem Patlą.
Przekonany, że nasze spotkanie dotyczy sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13, złożyłem do protokołu spotkania oświadczenie, w którym podałem przyczyny odmowy przeze mnie poddania się badaniom.
Po złożeniu przeze mnie oświadczenia trwające kilka minut spotkanie zakończyło się. Zostałem zwolniony.
Jak się dowiedziałem po kilku tygodniach biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla badali mnie jednak w dniu 7 maja 2014 r.  Nie tylko bez mojej zgody, na co pozwala im prawo – bo na osobie skierowanej na badania psychiatryczne ciąży ustawowy obowiązek poddania się badaniom – ale także bez poinformowania mnie, że mnie badają.
Okazało się, że badali mnie w dwóch sprawach, tj.:
w sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy do sygn. II K 407/13,
w sprawie w.w. zarzutu przedstawionego mi w dniu 6 maja 2014 r., w której postępowanie prowadzi prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko.

Jak się dowiedziałem z dokumentów doręczonych mi kilka tygodni po spotkaniu w dniu 7 maja 2014 r.  z biegłymi K. Bilską-Zarembą i M. Patlą, prokurator B. Legutko nabrał w dniu 6 maja 2014 r. uzasadnionych jego zdaniem wątpliwości co do mojej poczytalności i z tego powodu:
1.       wydał dwa postanowienia o poddaniu mnie badaniom psychiatrycznym
2.       wyznaczył termin moich badań na następny dzień, tj. 7 maja 2014 r., tj. ten sam termin, który wyznaczyła sędzia Sądu Rejonowego w Dębicy Beata Stój w.w. postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2014 r., sygn. II K 407/13. T
3.       skierował wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny o wyznaczenie mi – na podstawie art. 79 § 1 pkt 3 k.p.k.: „W postępowaniu karnym oskarżony musi mieć obrońcę, jeżeli: (…) 3) zachodzi uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności.” – obrońcy z urzędu.
Sąd wyznaczył mi obrońcę z urzędu, adw. Jarosława Piekara, w dniu 12 maja 2014 r., tj. … pięć dni po czynności procesowej z moim udziałem, tj. w.w. badaniach w dniu 7 maja 2014 r.

Jak się okazało wyznaczył tych samych, co sędzia Beata Stój w sprawie sygn. II K 407/13 biegłych z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarzy psychiatrów Katarzynę Bilską-Zarembę i Mariusza Patlę oraz to samo miejsce przeprowadzenia badań, tj. Areszt Śledczy w Krakowie, przy ul. Montelupich 7.
Po w.w. spotkaniu ze mną w dniu 7 maja 2014 r. biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla sporządzili dwie opinie:
1.       w dniu 3 czerwca 2014 r. na potrzebę sprawy rozpoznawanej przez sędzię Sądu Rejonowego w Dębicy Beatę Stój do sygn. akt II K 407/13
2.       w dniu 5 czerwca 2014 r. na potrzebę sprawy rozpoznawanej przez prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomieja Legutki do sygn. akt 2 Ds. 542/14

W.w. opinie różniły się tylko w opisie czynów, za które jestem ścigany w w.w. sprawach. W  opinii z dnia 3.06.2014 r. do sprawy Prokuratury Rejonowej dla Krakowa Krowodrzy sygn 2 Ds. 542/14 biegli podali – Załącznik 1: „03.06.2014 r. Kraków Do: sygn. akt: 2 Ds. 542/14 OPINIA SĄDOWO PSYCHIATRYCZNA  Wydana na polecenie Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza w Krakowie, dotycząca aktualnego stanu zdrowia psychicznego, poczytalności i zdolności do udziału w toczącym się postępowaniu karnym badanego psychiatrycznie w warunkach ambulatoryjnych Zbigniewa Kękuś, s. (…) ur. 02.05.1958 r. w Krakowie, zameldowanego w Krakowie (…)  zamieszkałego w Krakowie (…), obywatela polskiego, o wykształceniu wyższym, stanu wolnego, ojca trojga dzieci, z zawodu ekonomisty, bez majątku, niekaranego.
Dane z akt sprawy:
Zbigniew Kękuś podejrzany jest o to, że:
W dniu 05 maja 2014 roku w Krakowie, będąc pozbawiony wolności na podstawie orzeczenia Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. akt II K 407/13, używając przemocy poprzez kopnięcie kraty ubezpieczającej przedział dla osób zatrzymanych samochodu m-ki Fiat Ducato nr rej. HPHB147, która z dużą siłą uderzyła konwojującego policjanta /imię, nazwisko, stopień – ZKE/ w klatkę piersiową, usiłował się uwolnić, jednak zamierzonego celu nie osiągną z uwagi na obezwładnienia przez konwojujących go funkcjonariuszy Policji tj. o p-stwo z art. 13 § 1 kk  zw. z art. 242 § 2 kk
Przesłuchiwany w charakterze podejrzanego dnia 06.05.2014 roku nie przyznał się do zarzutu i skorzystał z prawa do odmowy wyjaśnień.
Dane od opiniowanego:
Zbigniew Kękuś został doprowadzony na badanie sądowo-psychiatryczne dnia 07.05.2014 r. przez konwój policji. Badanie miało miejsce w gabinecie badań Oddziału Psychiatrii Sądowej, ul. Montelupich 7 w Krakowie.
Opiniowany odmówił odpowiedzi na zadawane przez  biegłych pytania. Podał (prosił o dokładne zanotowanie jego słów):Z przyczyn, które w tej chwili podaję, a to z faktu, że jestem ścigany za czyny popełnione za pośrednictwem Internetu w okresie od stycznia 2003 roku do września 2005 roku i byłem za nie skazany wyrokiem z dnia 18.12.2007 roku, który to wyrok został uchylony wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15.09.2010 roku z powodu rażącego naruszenia prawa materialnego przez Sędziego oraz przez Sąd najwyższy wyrokiem z dnia 26.01.2012 roku na podstawie kasacji Prokuratora Generalnego z dnia 22.08.2011 roku z powodu rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia przez Sędziego prawa procesowego nie wyrażam zgody na poddanie mnie badaniom psychiatrycznym.
Chcę dodać, że fakt, iż nie jestem sprawcą przypisanych mi czynów poświadczyła Sędzia referent w sprawie po jej wznowieniu Beata Stój w postanowieniu z dnia 11.12.2012 roku. W chwili obecnej jestem ścigany za 18 czynów popełnionych za pośrednictwem Internetu, których nie byłem sprawcą, z tytułu których wobec opisów prokuratora ściganie jest niedopuszczalne od dnia 19.10.2006 roku (15 czynów z art. 226 § 1 kk) a ponadto karalność 17 czynów (z art. 212 § 2 kk – zniesławienie) ustała z dniem 01.062013r (9 czynów) oraz z dniem 01.10.2013 (8 czynów).
Wszystkie fakty które przedstawiłem znajdują potwierdzenie w dokumentach, dowodach, znajdujących się w aktach spray SR w Dębicy II K 407/13, oraz w prawie stanowionym kodeksem karnym.
Stan psychiczny:
W kontakcie słownym logicznym, rozmawia niechętnie, nie odpowiada na zadawane pytania, monologujący, wypowiedzi wielowątkowe, sugerujące przeżywanie doznań urojeniowych z kręgu urojeń prześladowczych. Postawa opiniowanego wskazuje na nieuzasadniony lęk (psychotyczny?) że informacje przez niego podane zostaną użyte przeciwko niemu.
W zachowaniu – napięty, drażliwy, podejrzliwy, nieufny, nieadekwatny, chwilami przesadnie ugrzeczniony. Reakcje emocjonalne i afektywne żywe, często nadmierne i nieadekwatne, z tendencjami do spiętrzeń afektu.
WNIOSKI
1/ Na podstawie jednorazowego, ambulatoryjnego badania psychiatrycznego w oparciu o uzyskane w ten sposób dane anamnestyczne nie jesteśmy w stanie wydać pełnej i ostatecznej opinii o stanie psychicznym i poczytalności Zbigniewa Kękusia.
2/ Obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie badania, analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych. Nie można jednak wykluczyć reakcji sytuacyjnej lub przyjęcia przez opiniowanego postawu celowo obronnej.
3/ Celem rozstrzygnięcia nasuwających się wątpliwości podstawowe znaczenia dla poczytalności badanego niezbędne jest przeprowadzenie stosownych badań (obserwacji zachowań opiniowanego, szeregu badań psychologicznych, EEG, TK głowy) w warunkach szpitala psychiatrycznego, obserwacji psychiatrycznej. Badania te pozwolą określić m.in. poziom zmian organicznych w OUN, sposób funkcjonowania społecznego opiniowanego.
OPINIA
Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.
BIEGLI
Biegły Sądu Okręgowego w Krakowie lek. Mariusza Patla SPECJALISTA PSYCHIATRA
Biegły Sądu Okręgowego w Krakowie lek. Katarzyna Bilska-Zaremba SPECJALISTA PSYCHIATRA”
Dowód:                                 Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, opinia biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby – Załącznik 1

Jak wspomniałem, przekonany, że moje spotkanie z biegłymi dotyczyło wyłącznie sprawy Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13 podczas spotkania z biegłymi w dniu 7 maja 2014 r. złożyłem oświadczenie, które biegli zacytowali w opinii.
Jak się okazuje biegli sądowi Sądu Okręgowego w Krakowie lekarze psychiatrzy, K. Bilska-Zaremba i M. Patla nie odróżniają gabinetu badań Oddziału Psychiatrii Sądowej od… świetlicy Biura Przepustek Aresztu Śledczego w Krakowie, ul. Montelupich 7, w której w rzeczywistości odbyło się nasze spotkanie.
Jakkolwiek to akurat najmniejsza jest niedoskonałość biegłych K. Bilskiej-Zaremby i M. Patli  opinii …
Podali: „Stan psychiczny: W kontakcie słownym logicznym, rozmawia niechętnie, nie odpowiada na zadawane pytania, monologujący, wypowiedzi wielowątkowe, sugerujące przeżywanie doznań urojeniowych z kręgu urojeń prześladowczych. Postawa opiniowanego wskazuje na nieuzasadniony lęk (psychotyczny?) że informacje przez niego podane zostaną użyte przeciwko niemu.
W zachowaniu – napięty, drażliwy, podejrzliwy, nieufny, nieadekwatny, chwilami przesadnie ugrzeczniony. Reakcje emocjonalne i afektywne żywe, często nadmierne i nieadekwatne, z tendencjami do spiętrzeń afektu.”

A przecież nasze spotkanie w dniu 7 maja 2014 r. poza przywitaniem i pożegnaniem polegało na złożeniu przeze mnie oświadczenia zacytowanego w opinii. Trwało kilka, mniej niż 10, minut.
Biegli poświadczyli: „Opiniowany odmówił odpowiedzi na zadawane przez  biegłych pytania. Podał (prosił o dokładne zanotowanie jego słów):Z przyczyn, które w tej chwili podaję, (…).”
Jak mogły moje wypowiedzi być wielowątkowe, skoro… tylko złożyłem oświadczenie, po którym spotkanie – badanie – się zakończyło?
Jak mogłem „często reagować nadmiernie i nieadekwatnie” jeśli li tylko złożyłem oświadczenie, po którym biegli nie zadawali mi pytań i zakończyli spotkanie?
Co to znaczy „przesadnie ugrzeczniony”? Czy o to chodziło, że przepuściłem biegłą K. Bilską-Zarembę przed sobą, gdy wchodziliśmy i opuszczaliśmy świetlicę, a może o to, że nie usiadłem, zanim ona nie usiadła?
Tak mnie wychowano. Chyba niedobrze… Chociaż… może to mężczyźni, z którymi obcuje K. Bilska-Zaremba przyzwyczaili ją do innego jej traktowania.

Myślałem, że biegli wyjaśnią mi wszystkie wątpliwości w obecności Sądu.
Mieliśmy się przed nim spotkać, ponieważ na podstawie opinii  z dnia 3 czerwca 2014 r. prokurator B. Legutko skierował w dniu 17 czerwca 2014 r. wniosek do Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy Wydział IX Karny o przeprowadzenie moich badań i badań psychiatrycznych połączonych z obserwacją psychiatryczną przez okres 4 tygodni w Szpitalu Specjalistycznym im. dr. Józefa Babińskiego.
W dniu 16 października 2014 sędzia w.w. Sądu Katarzyna  Kaczmara prowadziła posiedzenie w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora B. Legutki z dnia 17.06.2014 r.
Celem zapewnienia sobie, prokuratorowi B. Legutce i biegłym komfortowych warunków pracy sędzia Kaczmara wyprosiła zgromadzoną w liczbie kilkunastu osób publiczność, w tym m.in. dziennikarzy „Faktu – Kraków” oraz dyrektora biura poselskiego Posłanki na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej Anny Grodzkiej, Panią Sylwię Rapicką.
Następnie sędzia Kaczmara zezwoliła biegłym, żeby zeznawali razem.
Zeznając osobno mogliby się przecież różnić w zeznaniach.
Ostatecznie Mariusz  Patla mówił, a Katarzyna Bilska-Zaremba potakiwała.
M. Patla rozpoczął od tego, że w całej rozciągłości popiera swój i K. Bilskiej-Zaremby wniosek, żeby mnie umieścić w szpitalu psychiatrycznym. Wyjaśnił, że na taką potrzebę wskazują wyniki moich badań.
Biegła K. Bilska-Zaremba potaknęła.
Oni musieli taki scenariusz uzgodnić przed przesłuchaniem. Taki, to znaczy, że biegły M. Patla będzie odpowiadał na zadawane biegłym pytania, a biegła K. Bilska-Zaremba będzie potakiwała.
Sędzi K. Karczmarze, która zezwoliła na przesłuchiwanie ich razem, także bardzo to odpowiadało.

Ponieważ biegli nie przedstawili żadnego uzasadnienia do ich opinii złożyłem wniosek, żeby podali Sądowi przykłady moich zachowań, które poświadczałyby treść Opinii, ale biegły M. Patla powiedział, że nie pamięta, biegła K. Bilska-Zaremba potaknęła, że ona też nie i sędzia K. Kaczmara…  oddaliła mój wniosek, co poświadcza zapis Protokołu – Załącznik 4: „Przewodniczący uchylił pytanie podejrzanego o treści „proszę podać przykłady moich zachowań  w czasie badania” jako nie możliwe do uzyskania odpowiedzi z uwagi na upływ czasu jako nie mające znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.”
Dowód:                 Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K, protokół posiedzenia
w dniu 16 października 2014 r. – Załącznik 4

Jako mogła uznać sędzia K. Kaczmara, że uzasadnienie dla opinii o mnie nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy…? Życzliwa sędzia K. Kaczmara dla biegłych…

Wskazać należy, że w opinii z dnia 5 czerwca 2014 r. w.w. sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13 biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla taki sam złożyli wniosek, jak w opinii z dnia 03.06.2014 r. w sprawie Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza sygn. 2 Ds. 542/14, tj.: „Opiniowany Zbigniew Kękuś wymaga umieszczenia w szpitalu psychiatrycznym i poddania go w tych warunkach obserwacji psychiatrycznej co jest niezbędne dla ustalenia pełnego ostatecznego rozpoznania jego stanu psychicznego i wydania opinii o jego poczytalności w odniesieniu do zarzucanego mu czynu.”
A przecież czyny przypisane mi w sprawie Sądu Rejonowego w Dębicy sygn. II K 407/13 były popełniane w okresie… od stycznia 2003 r. do maja i września 2005 r.
Biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla wnioskowali zatem w październiku 2014 r. o umieszczeniu mnie w szpitalu psychiatrycznym, żeby mnie w nim obserwowano celem ustalenia, czy byłem poczytalny w okresie od stycznia 2003 r. do września 2005 r., mimo że od tego okresu upłynęło 11, 10 i 8 lat, a sami nie pamiętali w październiku 2014 r. przebiegu naszego spotkania w maju 2014 r., mimo że upłynęło tylko 5 miesięcy.
Poinformowali natomiast Sąd i mnie, że opinię sporządzili na podstawie obserwacji mojej mimiki i gestów.
W protokole posiedzenia w dniu 16 października 2014 r. podano – Załącznik 4: „Na pytanie podejrzanego: Sposób wypowiedzi opiniowanego podczas kontaktu z nami, jego zachowanie, mimika, gestykulacja wskazywały na takie spostrzeżenia jakie zostały opisane w opinii.”
Dowód:                 Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K, protokół posiedzenia
w dniu 16 października 2014 r. – Załącznik 4

Sędzia Katarzyna Kaczmara poświadczyła w uzasadnieniu do postanowienia z dnia 16.10.2014 r., podając – Załącznik 5: „Uzupełniając opinię ustnie biegli podali, że kontakt z podejrzanym w dniu 07 maja 2014 r. ma wagę badania ambulatoryjnego, bowiem mieli możliwość obserwowania zachowania podejrzanego, odebrali wywiad i zapoznali się z materiałami sprawy udostępnionymi przez Prokuraturę. Właśnie obserwacja zachowania podejrzanego, jego mimiki, emocji, gestykulacji dały podstawy do stwierdzenia podejrzenia psychotycznych lub organicznych zaburzeń psychicznych.”
Dowód:                                 Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14/K, postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r. – Załącznik 5

W uzasadnieniu do wniosku o poddanie mnie obserwacji biegli podali: „2/ Obraz psychopatologiczny uzyskany w trakcie badania, analiza akt sprawy i uprzednio podejmowanego leczenia (…).”
Moim zamiarem było zadać im w obecności Sądu pytanie, jakiego rodzaju moje „uprzednio podejmowane leczenie” mieli na myśli.
Wprawdzie z kontekstu, w którym użyli zacytowane wyżej sformułowanie oczywiście wynika, że chodziło im o leczenie psychiatryczne, ale ja od bardzo dawna na nic się nie leczyłem i byłem ciekaw, jakie oraz z jakich źródeł zebrali biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla informacje na temat uprzedniopodejmowanego przeze mnie leczenia, które poddali analizie, a ta doprowadziła ich do sformułowania zacytowanego wyżej wniosku.
Okazało się, że nie tylko ja, ale i prokurator Bartłomiej Legutko użyte przez biegłych sformułowanie zinterpretował jako leczenie psychiatryczne i zanim Sąd zezwolił mnie na zadawanie biegłym pytań, spytał ich, czy przed sporządzeniem Opinii posiadali dane odnośnie mojego leczenia psychiatrycznego.
Biegli poświadczyli w obecności Sądu  – Załącznik 4: „Na pytanie Prokuratora biegły Mariusz Patla podaje: Nie posiadaliśmy danych odnośnie uprzedniego leczenia psychiatrycznego opiniowanego, w związku z tym należy uznać, że stwierdzenie z punktu 2 wniosku jest omyłką, nie potrafię w tej chwili powiedzieć jaka była myśl przewodnia tego stwierdzenia i na czym polegało to przejęzyczenie, na pewno informacji o wcześniejszym leczeniu psychiatrycznym nie posiadaliśmy.”
Dowód:                 Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K, Protokół posiedzenia
w dniu 16 października 2014 r. – Załącznik 4

Biegli przyznali zatem, iż podając w Opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 03.06.2014 r. – Załącznik 1: „analiza (…) i uprzednio podejmowanego leczenia sugeruje psychotyczne zaburzenia psychiczne być może z kręgu schizofrenii lub organicznych zaburzeń psychicznych.” mieli na myśli analizę mojego uprzedniego leczenia psychiatrycznego.  Wyjaśnili jednak Sądowi, że się… „przejęzyczyli”.
Pomyśleć, że biegły Mariusz Patla mnie zarzucił w opinii reakcje nieadekwatne…
„PRZEJĘZYCZENIE” to przecież: «błąd językowy polegający na przekręceniu, niewłaściwym użyciu wyrazu lub związku wyrazowego»; Słownik Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, s. 778.
Adekwatny w reakcjach  Mariusz Patla…
Nie można przejęzyczyć się na piśmie. Można przejęzyczyć się li tylko wypowiadając się, artykułując myśli.
A każdy uczciwy, prawy człowiek zorientowawszy się w przejęzyczeniu, jeśli ono zniesławia, poniża inną osobę, natychmiast by przeprosił.  Biegli K. Bilska-Zaremba i M. Patla mieli po temu, żeby mnie przeprosić okazję podczas posiedzenia Sądu w dniu 16.10.2014 r., ale z niej nie skorzystali.
W związku z powyższym, złożyłem zawiadomienia o popełnieniu przez biegłych K. Bilską-Zarembę i M. Patlę przestępstw z:
1.       art. 271 § 1 k.k.: „Funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.”
2.       art. 212 § 1 k.k.: „Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.”

Złożone przeze mnie zawiadomienia rozpoznał w dniu 16 lutego 2015 r. prokurator Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Maciej Knurowski. Wydał postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa, w którym podał – Załącznik 3: „Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza /adres – ZKE/ 4 Ds. 29/15 Kraków, 16 lutego 2015 r. POSTANOWIENIE o odmowie wszczęcia śledztwa
Maciej Knurowski – prokurator Prokuratury Rejonowej w Krakowie – Krowodrzy w sprawie z zawiadomienia Zbigniewa Kękusia – tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. i inne na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., 322 § 1 k.p.k. postanowił:  odmówić wszczęcia śledztwa w sprawie:
I. złożenia po uprzednim pouczeniu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywej opinii w dniu 3 czerwca 2014 r. w Krakowie fałszywej opinii przez biegłych z zakresu psychiatrii, mającej stanowić dowód w postępowaniu przygotowawczym o sygn. o sygn. akt 2 Ds. 542/14 Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza, polegające na zamieszczeniu w jej tekście nieprawdziwej informacji dotyczącej  leczenia psychiatrycznego Zbigniewa Kękusia tj. o przest. art. 233 § 4 k.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego.
II. pomówienia w dniu 3 czerwca 2014 r. w Krakowie Zbigniewa Kękusia o właściwość mogącą poniżyć go w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności tj. o przest. z art. 212 § 1 k.k. wobec braku znamion przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego oraz braku interesu społecznego w objęciu ściganiem z urzędu występku ściganego z oskarżenia prywatnego.
Uzasadnienie
Zbigniew Kękuś zawiadomił o tym, że biegli psychiatrzy z listy Prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie Katarzyna Bilska – Zaremba i Mariusz Patla zawarli w opinii datowanej na 3 czerwca 2014 r., a sporządzonej do spray o sygn. 2 Ds. 542/14 Prokuratury Rejonowej Kraków – Krowodrza nieprawdziwą informację o tym, jakoby Zbigniew Kękuś pozostawał w leczeniu psychiatrycznym.
Jak wynika z materiałów sprawy o sygn. 2 Ds. 542/14 – na posiedzeniu Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy Wydział IX Karny w Krakowie w dniu 16 października 2014 r. w sprawie o sygn. IX Kp 300/14/K w przedmiocie rozpoznania wniosku prokuratora o poddanie Zbigniewa Kękusia badaniom psychiatrycznym połączonym z obserwacją psychiatryczną, wskazani wyżej biegli skorygowali tą część opinii, stwierdzając, że zapis dotyczący leczenia Zbigniewa Kękusia jest wynikiem pomyłki, w istocie brak było podstaw do zamieszczenia takiego zapisu w opinii.
Oceniając przedmiot niniejszego postępowania należy stwierdzić, co następuje.
Przedmiotem ochrony przepisu z art. 233 § 4 k.k. jest wymiar sprawiedliwości. Fałszywość opinii biegłego, zachodzi wówczas, gdy będzie ona sprzeczna z rzeczywistym stanem faktycznym, zostanie oparta na wyraźnie błędnej metodzie oraz będzie w opozycji do aktualnego stanu wiedzy w zakresie dziedziny, której dotyczy. W każdej ze swych postaci przestępstwo może być popełnione wyłącznie umyślnie, w zamiarze bezpośrednim lub ewentualnym. (Tomasz Razowski, Komentarz do art. 233 Kodeksu karnego, LEX).
Badanie jakie przeprowadzili biegli było badaniem typowym, zwykle wykonywanym dla potrzeb postępowania karnego. Podejrzani w podobnych sprawach – kierowani na badania psychiatryczne – nierzadko są osobami które korzystały w przeszłości lub korzystają z pomocy lekarzy psychiatrów czy też psychologów, pozostawały w jakimś typie leczenia. Kwestionowany zapis w treści opinii można uznać za w pełni wytłumaczalną pomyłkę biegłych, która mogła wynikać z pewnej szablonowości badania psychiatrycznego, posługiwania się w tekście opinii przyjętymi, często powtarzającymi się frazami, a nawet błędnego zrozumienia Zbigniewa Kękusia w czasie wywiadu. Przemawia za tym fakt, że stwierdzenie to jest skrótowe, ogólne, nie odnosi się nawet stricte do leczenia psychiatrycznego, co jest jedynie domniemywane z kontekstu opinii przez zawiadamiającego, nie posiada dalszego rozwinięcia. W każdym razie nie miało ono większego znaczenia dla treści opinii, także dlatego, że w opinii tej biegli nie sformułowali wniosków, na które nakierowany był proces opiniowania – tj. w kwestii poczytalności badanego i jego zdolności do udziału w postępowaniu karnym. Omawiany błędny zapis biegli skorygowali w toku posiedzenia sądowego, wskazując na jej oczywistość, podtrzymali swój wniosek o potrzebę zarządzenia obserwacji psychiatrycznej wobec podejrzanego oraz przemawiające za tym główne argumenty.
Wobec powyższego brak podstaw do przyjęcia, że biegli wypełnili znamiona czy to podmiotowe czy nawet przedmiotowe przestępstwa z art. 233 § 4 k.k.
Co do ewentualnej kwalifikacji zachowania biegłych z art. 212 § 1 k.ki. (występek pomówienia), którego waga została szczególnie zaznaczona w złożonym zawiadomieniu,  należy stwierdzić, co następuje.
W zakresie strony podmiotowej tego przestępstwa Kodeks karny nie przewiduje jego nieumyślnego typu. Przestępstwo zniesławienia  typie podstawowym, jak i kwalifikowanym, można popełnić tylko umyślnie. Sprawca musi mieć świadomość tego, że jego wypowiedź zawiera zarzut zniesławiający pod adresem innej osoby, oraz  świadomość możliwych konsekwencji w postaci możliwości narażenia podmiotu, którego zarzut dotyczy, na poniżenie w opinii publicznej lub utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności (Anna Muszyńska Komentarz do art. 212 Kodeksu karnego, LEX).
Przestępstwo jest co do zasady ścigane z oskarżenia prywatnego.
Zawiadamiający jest osobą energiczną, wykształconą, z tytułem naukowym, szeroką znajomością prawa. Jak dowodzi treść nawet samego zawiadomienia w niniejszej sprawie, dobrze orientuje się nie tylko w brzmieniu treści przepisów prawa, ale i w orzecznictwie sądowym oraz poglądach doktryny prawa karnego. Brak przesłanek do uznania go za osobą nieporadną, taką, która nie jest w stanie należycie zadbać o ochronę swoich praw. Dlatego też brak podstaw do tego, by w jego imieniu działał oskarżyciel publiczny, obejmując ściganiem z urzędu występek prywatnoskargowy.
Zaznacza się jednak, iż pokrzywdzonemu służy prawo skierowania w tym zakresie prywatnego aktu oskarżenia do Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy Wydział II Karny w terminie jednego roku od czasu, gdy dowiedział się o tożsamości sprawców przestępstwa. Na żądanie Sądu akta spray zostaną niezwłocznie przesłane.
Zdarzenie o którym zawiadomił Zbigniew Kękuś stanowi jedno zachowanie, jeden czyn biegłych, podlegający ocenie prawnokarnej. Osobne ujęcie kwalifikacji z art. 233 § 3 k.k. i 212 § 1 k.k. w ramach obecnej decyzji podyktowane zostało innym kodeksowym charakterem tych przestępstw, zastosowaniem innych podstaw do oceny zasadności i odrębnym trybem ich zaskarżenia. Do rozpoznania zażalenia na decyzję w jej punkcie pierwszym właściwy jest sąd rejonowy, w punkcie drugim odpowiedni prokurator nadrzędny (art. 465 § 2 i 2a k.p.k.). Wobec powyższego należało postanowić jak na wstępie. PROKURATOR PROKURATURY REJONOWEJ Maciej Knurowski”
Dowód:                 Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 4 Ds 29/15, postanowienie prokuratora Macieja
Knurowskiego z dnia 16 lutego 2015 r. – Załącznik 3

Co się tyczy mojego zarzutu z art. 271 § 1 k.k., to prokurator M. Knurowski zmienił jego kwalifikację  – bo tak było bezpiecznie dla biegłych K. Bilskiej-Zaremby i M. Patli – w zarzut z art. 233 § 4 k.k. i postanowieniem z dnia 16.02.2015 r. odmówił wszczęcia śledztwa.
Co się tyczy mojego zarzutu z art. 212 § 1 k.k., wyjaśnił mi – Załącznik 3: „Zawiadamiający jest osobą energiczną, wykształconą, z tytułem naukowym, szeroką znajomością prawa. Jak dowodzi treść nawet samego zawiadomienia w niniejszej sprawie, dobrze orientuje się nie tylko w brzmieniu treści przepisów prawa, ale i w orzecznictwie sądowym oraz poglądach doktryny prawa karnego. Brak przesłanek do uznania go za osobą nieporadną, taką, która nie jest w stanie należycie zadbać o ochronę swoich praw. Dlatego też brak podstaw do tego, by w jego imieniu działał oskarżyciel publiczny, obejmując ściganiem z urzędu występek prywatnoskargowy.
PROKURATOR PROKURATURY REJONOWEJ Maciej Knurowski”
Dowód:                 Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 4 Ds 29/15, postanowienie prokuratora Macieja
Knurowskiego z dnia 16 lutego 2015 r. – Załącznik 3

Prokurator Maciej Knurowski nie uważa mnie nawet za choćby nieporadnego, p prokurator tej samej Prokuratury Rejonowej Kraków Krowodrza Bartłomiej Legutko uważa mnie za niepoczytalnego i z tego powodu skierował mnie w dniu 6 maja 2014 r. na badania psychiatryczne, które przeprowadzili w dniu 7 maja 2014 r. w opisanych wyżej okolicznościach biegli Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla.

Prokurator M. Knurowski wystąpił  w roli obrońcy biegłych K. Bilskiej-Zaremby i M. Patli. Fantazjuje, snuje rozważania, jakie mogły być przyczyny ich zniesławiającego mnie kłamstwa.
Wyjaśnia, że biegli dlatego mogli skłamać, że…„Podejrzani w podobnych sprawach – kierowani na badania psychiatryczne (…).”
Co mają wspólnego podobne sprawy ze sprawą przeciwko mnie?
Co ma z nią wspólnego, że podejrzani w podobnych sprawach: „nierzadko są osobami które korzystały w przeszłości lub korzystają z pomocy lekarzy psychiatrów czy też psychologów, pozostawały w jakimś typie leczenia.”

Obrońca biegłych, prokurator M. Knurowski wyjaśnia, że: „Kwestionowany zapis w treści opinii można uznać za w pełni wytłumaczalną pomyłkę biegłych, która mogła wynikać z pewnej szablonowości badania psychiatrycznego, posługiwania się w tekście opinii przyjętymi, często powtarzającymi się frazami, a nawet błędnego zrozumienia Zbigniewa Kękusia w czasie wywiadu. Przemawia za tym fakt, że stwierdzenie to jest skrótowe, ogólne, nie odnosi się nawet stricte do leczenia psychiatrycznego,”
Biegli nie mogli mnie źle zrozumieć. Nie było wywiadu.
Nasze spotkanie w dniu 5 maja 2014 r. ograniczyło się do podyktowania przeze mnie do Protokołu oświadczenia prezentującego przyczyny braku mojej zgody na poddanie mnie badaniom. Biegła K. Bilska- Zaremba zaprotokołowała je, a następnie biegli zacytowali je w całości w Opinii.
Po zakończeniu przeze mnie dyktowania biegłym oświadczenia nasze spotkanie się zakończyło. Przesłuchiwani podczas posiedzenia Sądu w dniu 16.10.2014 r. biegli poświadczyli – Załącznik 4: „Opiniowany przybył na badanie sądowo psychiatryczne i wygłosił oświadczenie, które zacytowaliśmy.”
Dowód:                 Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K, Protokół posiedzenia
w dniu 16 października 2014 r. – Załącznik 4

Co do twierdzenia prokuratora M. Knurowskiego: „(…) Przemawia za tym fakt, że stwierdzenie to jest skrótowe, ogólne, nie odnosi się nawet stricte do leczenia psychiatrycznego,”, biegli poświadczyli podczas posiedzenia Sądu w dniu 16.10.2014 r., że ich stwierdzenie odnosiło się do leczenia psychiatrycznego, przyznali się do „przejęzyczenia”: „Nie posiadaliśmy danych odnośnie uprzedniego leczenia psychiatrycznego opiniowanego, w związku z tym należy uznać, że stwierdzenie z punktu 2 wniosku jest omyłką, nie potrafię w tej chwili powiedzieć jaka była myśl przewodnia tego stwierdzenia i na czym polegało to przejęzyczenie, na pewno informacji o wcześniejszym leczeniu psychiatrycznym nie posiadaliśmy.”

Złożyłem zażalenie na postanowienie prokuratora Macieja Knurowskiego.
Zostanie rozpoznane przez Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział II Karny we wtorek 5 maja 2015 r.
Zapraszam Państwa na nie. Przyjdźcie Państwo, proszę. Może Państwa Sąd nie wyprosi z sali pod groźbą użycia przeciwko Państwu Policji, gdybyście się opierali…
Ciekaw jestem, czy dwoje świadomie poświadczających nieprawdę w dokumencie mającym znaczenie prawne – tj. w opinii z dnia 3 czerwca 2014 r. zawierającej wniosek o pozbawienie mnie wolności przez umieszczenie mnie w szpitalu psychiatrycznym – zniesławiających mnie oszustów, biegli z listy prezesa Sądu Okręgowego w Krakowie, lekarze psychiatrzy Katarzyna Bilska-Zaremba i Mariusz Patla zostaną formalnie uznani za przestępców.
Bo co do tego, że popełnili przestępstwa z art. 271 § 1 k.k. i z art. 212 § 2 k.k. nikt nie może mieć wątpliwości.

Z poważaniem,

Zbigniew Kękuś

Załączniki:
1.        Prokuratura Rejonowa Kraków – Krowodrza, sygn. akt 2 Ds. 542/14, opinia biegłych lek. Mariusza Patli i lek. Katarzyny Bilskiej-Zaremby
2.        Sąd Rejonowy dla Krakowa- Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny, sygnatura akt: II Kp 199/15/K, zawiadomienie z dnia 20 marca 2015 r.
3.        Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza, sygn. akt 4 Ds 29/15, postanowienie prokuratora Macieja Knurowskiego z dnia 16 lutego 2015 r.
4.        Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy Wydział IX Karny, sygn. akt IX Kp 300/14/K, protokół posiedzenia w dniu 16 października 2014 r.
5.        Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, sygn. akt IX Kp 300/14/K, postanowienie sędzi Katarzyny Kaczmary z dnia 16 października 2014 r.

By piotrbein

https://piotrbein.net/about-me-o-mnie/