Życzeniowe konfabulacje na polskich blogach o orłach i wronach

Znów konfabulacje na blogu 7777777. Adminie Mariuszu, włącz myślenie, weryfikuj info, nie przeklejaj od innych jak robot.

Wrona siada na grzbiecie orła i dziobie go po karku. Orzeł nie odpowiada ani nie walczy z wroną; nie spędza czasu ani energii na wronę — to jest symbioza. Wrona wydziobuje pasożyty z karku orla, więc ten na to przyzwala, jak to w symbiozach bywa.

To wrony przylatują do orła, a nie orzeł do wron. Gdyby chciał to by je zagryzł, ale ten szlachetny ptak wzbija się coraz wyżej.

Szlachetny? Życzeniowe rzutowanie cech ludzkich na dzikie życie. “Szlachetność” orła-drapieżnika rzutują zindoktrynowani Amerykanie jako przykład patriotycznego postępowania, podczas gdy inni tracą milusińskich w morderczych atakach orła w ogrodzie.

Obecniei, gdy pilnie potrzeba solidarnej masowej zdecydowanej akcji oddolnej, “orzeł” jest w odwrotnej sytuacji — picdemiczny psychopata-pasożyd, którego powinna załatwić chmara “wron”. Punkt widzenia “szlachetności” zależy od miejsca siedzenia.

Wrony (i kruki) należą do najinteligentniejszych ptaków. Kultury duraków pogardzają nimi i wymyślają bajdury, jak widać. U Indian Amerykańskich są na szczycie czci — ich rzeźby tkwią na samej górze totem poles (jak to po polsku?):

Słup totemu kruka w Wrangell, na Alasce. Foto James Crippen


Orzeł poważa wrony i kruki, bo chmarą mogą wyrządzić mu szkodę. Wyniesie się na wysokość nie do oddychania wronom? — marzenie ściętej głowy! Zawsze zmyka poziomo, nie ma szans wznieść się, chmara otacza go w locie — z dołu, góry i skrzydeł. Widujemy w naszej dzielnicy pod Vancouverem rozkrakaną chmarę pędzącą orła precz od gniazda wroniego, albo wypadłego zeń malucha — nie wiemy o co chodzi, słuychać tylko zgiełk wron, widać dramat zwiewającego orła w takim potrzasku, że nawet do własnego gniazda nie może się zbliżyć.. Są świetnie zorganizowane w grupach; w niebezpieczeństwie potrafią jednym zawołaniem natychmiast skrzyknąć chmarę ziomków. Ich język wydaje się bardziej zróżnicowany niż u in. ptaków.

Doświadczamy zasłużonej ich agresji, ale i wdzięczności i przyjaźni za dokarmianie i pomoc w odganianiu drapieżników od zarośli, nad którymi wszczynają wrzask (spadło pisklę?). Ich młodzież nauczona przez rodziców, nie atakuje nas jako obcych intruzów, co było częste na początku mieszkania na tym miejscu. Nie zeżerają jadła same, zwołują rodzinę i ziomków na ucztę. Toteż żona kroi większe smakołyki na kawałeczki. Gdy pracuje w ogrodzie czy idzie na spacerek w okolicy, towarzyszą jej w pobliżu.

Wrony przyjaźnią się z mniejszymi ptakami, np. widzieliśmy zabawy w locie z kolibrami. Ok. raz do roku widzimy niesamowity “zlot” rozmaitego ptactwa z wronami, latają razem w akrobatyce powietrznej. Częściej zdarzają się zloty samych wron, bardo głośne i poważne, jakby chodziło o rzecz wielkiej wagi.

Wrony mają fenomenalną pamięć. Po latach rozpoznają osobę, która im zaszkodziła czy była przyjazna. Udokumentowano przypadek po sąsiedzku w stanie Waszyngton, gdy kobiecie, która uratowała im pisklę, przyniosły błyszczący “podarunek”!

Zweryfikowane info:

Wykorzystać inteligencję wron dla obopólnej korzyści

Powabny język wron i kruków

Wrony są samoświadome jak człowiek

Wrony nie zapominają twarzy

Dobra relacja człowiek – wrony przez regularne dokarmianie

13 niespodzianie cudacznych powodów czemu wrony i kruki są najlepszymi ptakami

Po latach pomocy wroniej rodzince, mężczyzna nagrodzony artystycznymi od nich podarkami

Kaleka wronka oswojona

Porzucone pisklę wyrosło na towarzyską “córkę” kobiety

Uratowana wronka “ambasadorem” w schronisku dla zwierząt

By piotrbein

https://piotrbein.net/about-me-o-mnie/